Η βαλκανική διαδρομή της Παγκόσμιας Πορείας για την Ειρήνη και τη Μηβία ξεκίνησε στην Κωνσταντινούπολη στις 27 Οκτώβρη και ολοκληρώθηκε στις 9 Νοέμβρη στη Γενεύη περνώντας από 10 χώρες. Η εύθραστη κατάσταση λόγω των συνεχόμενων πολέμων στη περιοχή κατέστησε τη διαδρομή αυτή εξαιρετικά σημαντική, ως έναν άνεμο πραγματικής ελπίδας για τη συμφιλίωση των λαών.
Η ομάδα έλαβε τη σκυτάλη στη Κωνσταντινούπολη από την ομάδα της Μέσης Ανατολής, η οποία ταξίδεψε από την Αίγυπτο μέχρι την όμορφη πόλη του Βόσπορου. Έτσι, στις 27 Οκτώβρη, μια διαδρομή τελείωνε και μια άλλη άρχιζε. Σε αυτή την τελετή έναρξης διοργανώθηκαν μια σειρά από όμορφες εορταστικές εκδηλώσεις στο Taksim, το κέντρο της Πόλης.
Την επόμενη μέρα η ομάδα πήδηξε στο λεωφορείο και στα σύνορα με την Ελλάδα άλλαξε σε ένα άλλο λεωφορείο, το οποίο έμελλε να είναι και το λεωφορείο που θα οδηγούσε το πλήρωμα της πορείας στη Γενεύη. Η πρώτη στάση ήταν η Θεσσαλονίκη όπου και παρέμεινε 2 μέρες με διαφορετικού τύπου εκδηλώσεις:
συναυλία, εκδηλώσεις στην πλατεία Αριστοτέλους, ανθρώπινο σήμα είρηνης για την πρώτη μέρα και την επόμενη με παρουσίαση στο Αριστοτέλειο Π. Θ. , πορεία στο κέντρο της πόλης και εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι».
Στις 30 Οκτώβρη το λεωφορείο πέρασε στη γειτονική χώρα με προορισμό την πόλη των Σκοπίων με ενδιάμεσους σταθμούς 5 ακόμα πόλεις. Σε όλο το μήκος της χώρας από τη μία πόλη στην άλλη οι εκδηλώσεις ήταν ενθουσιώδης με την παρουσία δημάρχων , τοπικών εκπροσώπων, σημαντικών ακαδημαϊκών καθώς και εκατοντάδων ενθουσιασμένων παιδιών.
Την 1η Νοέμβρη η βαλκανική ομάδα αντίκρυσε το πιο παράδοξο τοπίο όλης αυτής της διαδρομής. Έφτασε, συμπτωματικά, την ίδια μέρα την οποία έφτασε και ο Bill Clinton. Η έκπληξη ήταν μεγάλη όταν διαπιστώθηκε ότι είχε στηθεί μια μεγάλη διαδήλωση υποστήριξης για τους πολέμους που πραγματοποιήθηκαν υπό τη προεδρία του. Συνεπώς, υπήρχε μια μαζική διαδήλωση με θεμέλια στο παρελθόν, γιορτάζοντας την ειρήνη μέσω του πολέμου… Από την άλλη υπήρχε μια άλλη διαδήλωση, μικρότερη, η οποία με όλο το μέλλον μπροστά της που προωθούσε την ειρήνη μέσω της μηβίας. Από εκεί και πέρα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η επαφή με τοπικές οργανώσεις που δουλεύουν με το θέμα της πραγματικής συμφιλίωσης μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων εθνών.
Η Σερβία ήταν ο επόμενος σταθμός της βαλκανικής ομάδας. Βελιγράδι και Γιαγκόντινα ήταν οι δύο πόλεις που πρόσφεραν τη φιλοξενία τους με ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά δρώμενα. Η τέταρτη χώρα της πρώην Γιουγκοσλαβίας από την οποία πέρασε η πορεία ήταν η Βοσνία. Το Σαράγεβο αποτέλεσε ίσως το πιο σημαντικό σταθμό της βαλκανικής διαδρομής όπου παρέμεινε για 2 μέρες. Στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκαν πολλές, όμορφες και σημαντικές εκδηλώσεις κάθε τύπου.
Συναυλίες, ντοκιμαντέρ με μαρτυρίες ανθρώπων για τον πόλεμο, θεατρική παράσταση ήταν το μενού της πρώτης μέρας. Τη δεύτερη μέρα, πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο του Σαράγεβο με τη συμμετοχή του προέδρου της χώρας ?eljko Kom?i? ο οποίος με μεγάλο ενθουσιασμό, ανεπίσημα, χωρίς κανένα πρωτόκολλο κράτησε το πανώ στην κορυφή της πορείας. Στη συνέχεια, ένα πολύ σημαντικό φόρουμ πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή αρκετών οργανώσεων από βαλκανικές χώρες. Τα τεράστια προβλήματα που άφησαν πίσω τους οι πόλεμοι ήταν στο επίκεντρο αναζητώντας πραγματικές λύσεις στις μεταπολεμικές πληγές που άφησαν πίσω τους απορρίπτοντας τη βία σε όλες τις μορφές της.
Την 5η του Νοέμβρη η πορεία συνέχισε το δρόμο της διασχίζοντας την Κροατία. Στην προεδρική κατοικία του Stjepan Mesic , στο Ζάγκρεμπ, πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση μεταξύ του προέδρου και αντιπροσωπείας της ΠΠ.
Η δήλωση του «Δεν υπάρχει μεγαλύτερος υποστηρικτής της Ειρήνης από εμένα» καταγράφηκε ως μία από τις πιο σημαντικές δεσμεύσεις από την οπτική της πολιτικής ατζέντας της ΠΠ.
Το επόμενο πρωϊ, η ΠΠ έφτασε στην πρωτεύουσα της Κροατίας, τη Λιουμπιάνα. Το Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών επεφύλαξε μια πολύ όμορφη υποδοχή και γιορτή στην ΠΠ και ακολούθησε μια μικρή πορεία στη βροχή, καταλήγοντας στη δημιουργία του πρώτου ανθρώπινου σήματος ειρήνης στη χώρα. Την επόμενη μέρα, αφού διέσχυσε κάποιους ενδιάμεσους σταθμούς πέρασε στην Ιταλία, για να φτάσει στην Τριέστη.
Η βαλκανική ομάδα συνόδευσε 2000 άτομα για να δημιουργήσουν σε πανηγυρικό κλίμα ένα πολύ μεγάλο και όμορφο ανθρώπινο σήμα ειρήνης. Σε ρυθμούς σάμπα μια πραγματικά πανέμορφη ατμόσφαιρα έσπρωχνε το πλήθος να χορεύει για την Ειρήνη για ώρες. Η μέρα ολοκληρώθηκε με μια όμορφη συναυλία.
Μια μέρα πριν το τέλος της βαλκανικής διαδρομής, στις 8 του Νοέμβρη, το κύριο σώμα της βαλκανικής ομάδας κατευθύνθηκε προς τη Βιτσέντζα, ενώ μια μικρή αντιπροσωπεία πέρασε από δύο σημαντικά συμβολικά σημεία, για να δηλώσει την εναντίωση της με ειρηνικό τρόπο. Το πρώτο ήταν ένας τύπος φυλακής για μετανάστες και το δεύτερο η αμερικανική στρατιωτική βάση του Αβιάνο. Στο μεταξύ στη Βιτσέντζα, παρά την καταρρακτώδη βροχή, η ατμόσφαιρα ήταν καταπληκτική αφού χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε ένα ιδιότυπο κυνήγι θησαυρού για την Ειρήνη που στήθηκε μέσα στην πόλη.
Το πλήθος συγκεντρώθηκε όλο μαζί στο τέλος για να πραγματοποιήσει μια μεγάλη πορεία στο κέντρο της πόλης.
Τελικά, την ενάτη του Νοέμβρη το λεωφορείο αφού κατάπιε πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα, έφερε την βαλκανική ομάδα στη πανέμορφη Γενεύη όπου συναντήθηκε με τον κεντρικό κορμό της Παγκόσμιας Πορείας που είχε ξεκινήσει στις 2 Οκτώβρη από τη Νέα Ζηλανδία. Η πορεία μέσα στη πόλη ολοκληρώθηκε έξω από τα κεντρικά γραφεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Εκεί ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί μια σημαντική συνάντηση αντιπροσωπείας της ΠΠ με εκπροσώπους του ΟΗΕ στην οποία η ΠΠ θα μετέφερε τα σημαντικά μυνήματα που έλαβε σε αυτή τη διαδρομή σαν μια σημαντική συνεισφορά στο σχέδιο για την κατασκευή ενός κόσμου χωρίς βία. Μυστηριωδώς γιατί, η συνάντηση ακυρώθηκε μόλις 4 μέρες πριν από τον ΟΗΕ. Στην ομιλία του ο εκπρόσωπος της ΠΠ, κ. Rafael De la Rubia σημείωσε μεταξύ άλλων την αναγκαιότητα μια διαδικασίας εκδημοκρατισμού του ΟΗΕ προς την κατεύθυνση ενός Παγκόσμιου Ανθρώπινου Έθνους.
Το τέλος της μέρας βρήκε την βαλκανική ομάδα εξαντλημένη από τις 80 ώρες που πέρασε στο λεωφορείο, αλλά από την άλλη υπήρχε μια βαθιά αίσθηση πως η βαλκανική διαδρομή αποτέλεσε έναν ιστορικό φάρο για την ειρήνη και τη μηβία στα Βαλκάνια.
Η Βάσω Μιτσινιώτου ανέλαβε να κάνει την εισαγωγή για την ΠΠ και να μιλήσει για την εμπειρία μας έως τώρα, εστιάζοντας στο κλείσιμο της ομιλίας της στην ανάγκη να επιμείνουμε να δουλέψουμε στην κατασκευή ενός ειρηνικού περιβάλλοντος για τις νέες γενιές, ειδικά στα Βαλκάνια. Και έτσι τη σκυτάλη πήραν τα παιδιά τα οποία εκφράστηκαν ποικιλοτρόπως. Χόρεψαν, τραγούδησαν, διάβασαν ποιήματα και ζωγράφισαν για την Ειρήνη και τη Μηβία. Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες μαζί τους και απολαύσαμε κάθε στιγμή. Η εκδήλωση έκλεισε σε μια πολύ χαρούμενη ατμόσφαιρα και την ανταλλαγή δώρων μεταξύ ομάδας και διοργανωτών.
ποίησε και η Selvete Thaqi, Κοσοβάρικης καταγωγής, μέλος της Βαλκανικής αποστολής της ΠΠ που συμμετείχε στην ΠΠ από τις 5 Οκτώβρη στην Αίγυπτο είπε, «Νιώθω πολύ όμορφα να είμαι εδώ ανάμεσα σε ανθρωπιστές από όλο τον κόσμο δείχνοντας στον τοπικό πληθυσμό ότι υπάρχουμε. Είμαι επίσης πολύ χαρούμενη που μπορέσαμε να περάσουμε το μήνυμά μας για ειρήνη και μηβία στα ΜΜΕ παρότι ο Bill Clinton είναι στην πόλη. Είναι υπέροχο να συναντάμε διάφορες οργανώσεις στη Πρίστινα που μας βοήθησαν κατά τη παραμονή μας εδώ και φυσικά ήταν υπέροχο που συνάντησα την οικογένειά μου. Πετύχαμε τους στόχους που είχαμε θέσει για το πέρασμά μας από εδώ. Δημιουργήσαμε πλέον, σαν Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Χωρίς Βία, αρκετές σημαντικές επαφές με τις οποίες θα δουλέψουμε μετά το τέλος της πορείας.»
