Οικουμενικός ή Νέος Ανθρωπισμός
Ρεύμα ιδεών με κύριο εκφραστή τον Αργεντίνο συγγραφέα Mario Rodriguez Cobos, γνωστό ως Silo.
Περιγράφεται κυρίως από το Ανθρωπιστικό Έγγραφο.
Οι βασικές αρχές έχουν ως εξής:
- Η τοποθέτηση του ανθρώπινου όντος ως κεντρικής αξίας και απασχόλησης, κατά τέτοιο τρόπο ώστε τίποτα να μην είναι πάνω από τον άνθρωπο και κανένας άνθρωπος να μην είναι πάνω από κάποιον άλλο.
- Η επιβεβαίωση της ισότητας όλων των ανθρώπων.
- Η απόρριψη της βίας σε κάθε της μορφή: φυσική (της οποίας η μέγιστη έκφραση είναι οι πόλεμοι), ψυχολογική, οικονομική, φυλετική, θρησκευτική, σεξουαλική, εργασιακή.
- Η επιβεβαίωση της ελευθερίας των ιδεών και των πιστεύω.
- Η εξέλιξη της γνώσης και της επιστήμης στην υπηρεσία της ζωής, πέρα από τα όρια που επιβάλλουν προκαταλήψεις, απόλυτες αλήθειες ή αυθεντίες.
- Η αναγνώριση τόσο της προσωπικής διαφορετικότητας, όσο και της πολιτισμικής διαφορετικότητας των λαών και η καταδίκη κάθε είδους διάκρισης.
Λεξιλόγιο Ανθρωπισμού
- Νέος Ανθρωπισμός
- Χρυσός Κανόνας
Περισσότερα στο Λεξικό Νέου Ανθρωπισμού
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Ποιά η σχέση του Νέου Ανθρωπισμού με τον ιστορικό Ανθρωπισμό της Κλασσικής Αρχαιότητας, του Βυζαντίου, της Γαλλικής Επανάστασης & του Διαφωτισμού;
Ο Νέος Ανθρωπισμός εμπνέεται από τον ιστορικό Ανθρωπισμό. Οι Νέοι Ανθρωπιστές νιώθουν τους εαυτούς τους ως συνεχιστές του στο σήμερα. Ο Νέος Ανθρωπισμός Διαφοροποιείται από τον ιστορικό Ανθρωπισμό κυρίως σε δύο σημεία:
- Διεθνικότητα – Οικουμενικότητα:
Ο Νέος Ανθρωπισμός οραματίζεται ένα Παγκόσμιο Ανθρώπινο Έθνος
Η μεθοδολογία δράσης που χρησιμοποιεί είναι αυτή της Ενεργής Μη βίας
Ποιοί είναι οι κύριοι εκφραστές του Νέου Ανθρωπισμού σήμερα;
- Silo
- Luis Ammann
- Tomás Hirsch
Ποια η σχέση του Νέου Ανθρωπισμού με τη φιλανθρωπία;
Ο Νέος Ανθρωπισμός διαχωρίζει τη θέση του από τη φιλανθρωπία, παρότι αναγνωρίζει τα συνήθως θετικά της κίνητρα. Η φιλανθρωπία έχει την τάση να δημιουργεί εξαρτημένα από την εξωτερική βοήθεια άτομα και κοινωνίες και να αποθαρρύνει τις εγγενείς δημιουργικές δυνάμεις τους. Αντίθετα, ο Νέος Ανθρωπισμός προωθεί την αυτοοργάνωση, την ανεξαρτησία και αυτάρκεια των ανθρώπων και κοινωνιών, προσπαθώντας με απλά λόγια να «μάθει στους ανθρώπους πώς να βρίσκουν οι ίδιοι λύσεις στα προβλήματά τους». Φυσικά, τάσσεται υπέρ της εξωτερικής βοήθειας σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, με την προοπτική αυτή να μετατραπεί σύντομα σε αναπτυξιακή βοήθεια.
Ποια η σχέση του Νέου Ανθρωπισμού με την Οικολογία;
Ο Νέος Ανθρωπισμός αναγνωρίζει στο φυσικό περιβάλλον την καταγωγή και το σημερινό σπίτι του Ανθρώπου. Αν βλαφτεί ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον, θα βλαφτεί ανεπανόρθωτα κι ο Άνθρωπος. Ο Άνθρωπος -τουλάχιστον στη σημερινή του μορφή- δε μπορεί να υπάρξει χωρίς τη Φύση. Κατά συνέπεια, το δίλημμα «Άνθρωπος ή Φύση» είναι σήμερα άτοπο.
Παρολαυτά, είναι σαφές ότι η ανθρώπινη ζωή κι αξιοπρέπεια έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τα υπόλοιπα όντα.
Ποιά η σχέση του Νέου Ανθρωπισμού με τη Θρησκεία;
Πρώτα απ’ όλα, ο Νέος Ανθρωπισμός διακηρύσσει την ελευθερία των πιστεύω κι απορρίπτει τις θρησκευτικές διακρίσεις, το θρησκευτικό φανατισμό και τον προσηλυτισμό. Κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει την ελευθερία να πιστεύει ή να μην πιστεύει στην ύπαρξη Θεού, στη μετά θάνατο ζωή κ.ο.κ.
Αναγνωρίζει ότι η θρησκεία μπορεί να παίξει έναν ιδιαίτερα θετικό ρόλο στις ζωές πολλών ανθρώπων -και ταυτόχρονα έναν αρνητικό ρόλο στις ζωές άλλων ή και των ίδιων!
Ταυτόχρονα όμως, απορρίπτει τις απόλυτες αλήθειες οι οποίες εμποδίζουν την πρόοδο της ανθρώπινης σκέψης κι επιστήμης, την ίδια την εξέλιξη του Ανθρώπου.
Τέλος, θεωρεί αυτονόητο ότι κανένα δόγμα δεν μπορεί να είναι πάνω από τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Μη-βία.
Ένας Ανθρωπιστής μπορεί να είναι ή να μην είναι πιστός σε μια θρησκεία. Αρκεί να κατανοεί ότι η θρησκεία οφείλει να είναι ωφέλιμη στον Άνθρωπο, ο οποίος παραμένει η πρώτη αξία.
