Το ΔΝΤ βάζει την Ελλάδα σε απόλυτο καθεστώς υποτέλειας

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ που υπογράφηκε είναι άδικο και αντισυνταγματικό

Άρθρο 28 § 3: η σύναψη συμφωνίας που περιορίζει την εθνική κυριαρχία της χώρας επιτρέπεται μόνο
στην περίπτωση που υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δε θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου
και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και υπό τους όρους:
- να είναι αμοιβαία, δηλαδή η άλλη πλευρά να παραχωρεί τα ίδια δικαιώματα
- να ψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών
Σχετικά είναι επίσης τα άρθρα 1,2, 5, 17, 20, 25, 26, 27, 41, 52, 60 §.1, 62 εδ. 4, 73 §.1,2, 120

Σχετικά με τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα…

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Ελλάδα είναι πολύ ακραία και δεν σχετίζονται μόνο με την οικονομία, αλλά πρόκειται για μια γενικότερη ηθική κρίση της κοινωνικής ζωής, με κεντρικό εκφραστή της το πολιτικό και αντιπροσωπευτικό σύστημα. Πρόκειται για την ανήθικη υπαγωγή των ανθρώπων κάτω από αριθμητικούς δείκτες και την συνεχόμενη συγκέντρωση πλούτου σε όλο και μικρότερη ποσότητα ανθρώπων.

Πώς φτάσαμε ως εδώ

ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων έχουν αποδειχτεί διεφθαρμένες και σε συνεργασία με αδίστακτους οικονομικούς κύκλους, δισεκατομμύρια ευρώ έχουν κλαπεί από τους πολιτικούς των 2 μεγάλων κομμάτων.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ & ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η είσοδος της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) πρόσφερε στη χώρα υποστήριξη για ανάπτυξη σε ορισμένους τομείς όμως ήταν από την αρχή ένας συσχετισμός άνισων οικονομικά χωρών που κάθε μία αποσκοπούσε στη μεγιστοποίηση των δικών της οφελών, πολύ συχνά σε βάρος των υπολοίπων.

Έτσι, παρότι η χώρα ωφελήθηκε από κάποια σημαντικές χρηματοδοτήσεις, εντούτοις έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο σε σχέση με την οικονομική της προοπτική, καθώς της υπαγορεύτηκαν και ακολούθησε στρατηγικές επιλογές που ανέκοψαν την αναπτυξιακή της πορεία σε τομείς που μπορούσε να λειτουργήσει ανταγωνιστικά (γεωργία, τουρισμό, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλεϊα, κτηνοτροφία, ναυτιλία κλπ). Η Ελλάδα θα μπορούσε να πρωταγωνιστεί σήμερα στην εξαγωγή ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αντί να συνεχίζει να στηρίζεται στο λιγνίτη και να αναγκάζεται επιπροσθέτως να εισάγει ενέργεια την οποία πληρώνει πανάκριβα για να καλύψει τις δικές της ανάγκες.

Είναι προφανές ότι με τους δεδομένους συσχετισμούς η είσοδος της χώρας στο ευρώ ήταν καταστροφική και αυτό έγινε άμεσα αντιληπτό από τους πολίτες. Από την άλλη ενδεχόμενη έξοδος σήμερα από το ευρώ θα ήταν πιθανότατα ακόμα πιο καταστρεπτική καθώς θα σήμαινε άμεση υποβάθμιση του νομίσματος κατά 50% και πολεμική αντιμετώπιση από τις αγορές.

ΥΠΕΡΟΓΚΕΣ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

Αντιθέτως, τεράστιος εθνικός πλούτος σπαταλήθηκε σε αμυντικές δαπάνες.  Η Ελλάδα είναι η 5^η χώρα παγκοσμίως σε εισαγωγές όπλων, ενώ ταυτόχρονα οι διαγωνισμοί του  Υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι προστατευμένοι από το «εθνικό απόρρητο» και κατευθύνονται από πολιτικά και στρατιωτικά επιτελεία, που κάθε άλλο παρά εμπιστοσύνη μας εμπνέουν. Υπολογίζεται ότι πάνω από το 20% του σημερινού χρέους προέρχεται από τις αμυντικές δαπάνες.

Η στάση της ΕΕ, των ευρωπαϊκών & ελληνικών τραπεζών

Όλες αυτές οι συνθήκες οδήγησαν την Ελλάδα στο χείλος της πτώχευσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε ότι αυτή ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να το εκμεταλλευτεί για δικά της συμφέροντα. Η Ελλάδα είναι ένα παράδεισος εξοπλιστικών αγορών για χώρες σαν τη Γαλλία και τη Γερμανία και έτσι και οι δυο τους διαπραγματεύτηκαν με μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, κάθε χώρα με το δικό της τρόπο και προσωπείο. Ταυτόχρονα, πολλές κυβερνήσεις της ΕΕ θέλουν να περάσουν πολύ σκληρά και άδικα μέτρα και η απειλή του «Συνδρόμου Ελλάδας» έγινε το καλύτερο δυνατό άλλοθι και μέσο εκφοβισμού. Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία είναι οι πρώτες που βρίσκονται στα χνάρια της Ελλάδας λαμβάνοντας αποφάσεις για μειώσεις μισθών, περικοπές συντάξεων, περιορισμό των αναπτυξιακών κονδυλίων και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του μέσου πολίτη.

Και γιατί η ΕΕ χρειαζόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Καταρχήν για να δραματοποιήσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αλλά κυρίως για να προβεί σε μέτρα που υπερβαίνουν τη δικαιοδοσία της. Η συμφωνία του Μάαστριχτ εμποδίζει οποιαδήποτε παρέμβαση στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα, με την εμπλοκή του ΔΝΤ η ΕΕ απομάκρυνε από πάνω της την ευθύνη για την αποτελεσματικότητα των μέτρων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση όφειλε θεωρητικά να αυτοπροστατευτεί ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΑ ΣΩΜΑ ΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ από τη διεθνή τράπεζα. Αντί αυτού, οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες κυρίως, συνεχίζουν να κερδοσκοπούν σε βάρος των ευρωπαίων πολιτών.

Από την άλλη οι ελληνικές τράπεζες λειτουργούν σαν «υποκαταστήματα» των μεγάλων τραπεζών και δουλεύουν με τα μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, οι ελληνικές κυβερνήσεις συνεχίζουν να τροφοδοτούν τις τράπεζες με τεράστια ποσά και η φορολόγησή τους είναι δυσανάλογη των εξωφρενικών υπερκερδών τους.

Η αλήθεια για το ΔΝΤ και οι επιπτώσεις στη ζωή μας

Η είσοδος του ΔΝΤ στη χώρα συμβάλει καθοριστικά στην όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς ενδιαφέρεται μόνο για την ευημερία των οικονομικών δεικτών και όχι των ανθρώπων και συνεπώς αδιαφορεί για τις συνέπειες στους τομείς της ανεργίας και της ποιότητας ζωής που αναμένεται να μειωθεί δραματικά. Το ΔΝΤ είναι το επίσημο όργανο του διεφθαρμένου και άδικου οικονομικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Το ΔΝΤ δημιούργησε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σχεδόν σε όλα τα κράτη στα οποία ενεπλάκη. Φτώχεια,  υψηλότατη ανεργία καθώς και πέρασμα των πιο ζωτικών δημόσιων επιχειρήσεων σε χέρια πολυεθνικών εταιριών (με προτεραιότητα στους τομείς της ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, μεταφορών).

Γινόμαστε μάρτυρες των πιο άδικων μέτρων σε βάρος του ελληνικού λαού με τις πρώτες επιπτώσεις να γίνονται αισθητές στις μειώσεις μισθών, συντάξεων, ασφαλιστικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Από την άλλη, το οικονομικό πρόβλημα είναι από μόνο του πλέον αρκετά μεγάλο, καθώς η Ελλάδα με το υπέρογκο χρέος των 360 δισ. ευρώ αντιμετωπίζει ουσιαστικά 2 μεγάλες δυσκολίες: την έλλειψη ρευστότητας και τα υπέρογκα ποσά που χρειάζεται να αποπληρώνει το κράτος σε τόκους. Το μνημόνιο είναι σαφές ότι βάζει την Ελλάδα σε ένα μόνιμο καθεστώς ομηρίας και υποτέλειας καθώς δεν δίνεται χώρος στην ανάπτυξη και ταυτόχρονα η αγορά γίνεται όλο και πιο δύσκολη καθιστώντας την αποπληρωμή του χρέους αδύνατη. Μοιραία συνέπεια θα είναι η υπογραφή νέων δανείων με δυσμενέστερους όρους και ανταλλάγματα κυριαρχικά δικαιώματα σε γη, φυσικούς πόρους και δημόσιες επιχειρήσεις.

Με την πάροδο του χρόνου θα δημιουργούνται όλο και περισσότερες προϋποθέσεις για τη συγκέντρωση κεφαλαίων σε όλο και λιγότερους οικονομικούς κολοσσούς που, εκμεταλλευόμενοι την κρίση, μπορούν να «διεκδικήσουν»: α) τη μείωση του παραγωγικού κόστους προωθώντας μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές στα εργασιακά δικαιώματα β) την απορρόφηση μικρότερων ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα μπαίνει σε ένα πολύ επώδυνο μονοπάτι. Ξεκίνησε από την περικοπή μισθών και επιδομάτων στο Δημόσιο Τομέα και την αύξηση του κόστους ζωής με μεγάλους έμμεσους φόρους, συνεχίζει με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Το σύνολο της οικονομικής αλυσίδας επηρεάζεται δραματικά πλήττοντας ουσιαστικά κάθε οικονομική τάξη, πλην των μεγάλων οικονομικών κεφαλαίων. Η μείωση μισθών σε ένα κομμάτι του πληθυσμού θα μειώσει δραματικά την κυκλοφορία πραγματικού χρήματος, προκαλώντας σε όλο και περισσότερους πολίτες αδυναμία να καλύψουν τις τραπεζικές τους οφειλές, με συνέπεια το πέρασμα των περιουσιακών τους στοιχείων στους νόμιμους τοκογλύφους, τις Τράπεζες.

Επισήμως υποτελείς

Η κυβέρνηση παραδέχεται πως πλέον δεν αποφασίζει αυτή για την πορεία του τόπου αλλά το μνημόνιο το οποίο υπέγραψε στις 11 Μαϊου 2010 (ή κατά άλλους στις 8 Μαϊου). Το τελευταίο διάστημα τα αρμόδια υπουργεία που χειρίζονται τα θέματα οικονομίας, ασφάλισης, συνταξιοδότησης και εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους διαμηνύουν ευθαρσώς πως επί της ουσίας είμαστε  ένα κράτος υπό την κατοχή της περίφημης  «Τρόικας».

Προφανώς αυτό αποτελεί παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και είναι ανήθικο και αντισυνταγματικό. Οι Έλληνες πολίτες καλούνται να προσβάλουν με κάθε νόμιμο μέσο και να ακυρώσουν τη συμφωνία με το ΔΝΤ και με αυτόν τον τρόπο να θέσουν ένα ισχυρό παράδειγμα για δεκάδες λαούς που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση υποτέλειας.

Τί πρέπει να γίνει;

Η τωρινή κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να πείσει με το ψευτοδίλημμα «ΔΝΤ ή χάος», «μνημόνιο ή χάος» παρουσιάζοντάς το σαν «μονόδρομο». Από την άλλη πλευρά ο «ΑΟΡΑΤΟΣ» καθημερινός άνθρωπος, αγανακτισμένος πλέον, ζητάει την επιστροφή των κλοπιμαίων και την έξοδο του ΔΝΤ από τη χώρα. Και αυτή είναι σήμερα μία βαθιά κοινωνική ανάγκη που είναι προϋπόθεση προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε κοινωνικές εκρήξεις χωρίς όρια.

Για αυτό το λόγο είναι

• Απαραίτητο ΣΗΜΕΡΑ:

-          Να καταγγείλουμε το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση ως αντισυνταγματικό και να απομακρυνθεί το ΔΝΤ

-          Να δημευτούν οι περιουσίες όσων συμμετείχαν στα σκάνδαλα

-          Έλεγχος για το ύψος του χρέους και διερεύνηση πιο μέρους αυτού είναι παράνομο (καταχρηστικοί τόκοι), διεκδίκηση παγώματος του χρέους σε συμμαχία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Διαγραφή μέρους του χρέους για να γίνει ρεαλιστικός ο στόχος αποπληρωμής του

-          Δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών

-          Επιβολή φόρου υπερκερδών (Tobin Tax) : Τράπεζες και επιχειρήσεις με μεγάλα υπερκέρδη που δεν επανεπενδύονται.

-          Σοβαρή φορολόγηση της εκκλησίας

• Απαραίτητα στο ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ:

-          Βαρύτητα στην ανάπτυξη: κίνητρα για αυτοαπασχόληση & οικοτεχνία, έμφαση στην ποιοτική και βιώσιμη γεωργία με σεβασμό στην βιοποικιλότητα, στον ποιοτικό τουρισμό, σοβαρή προώθηση των ΑΠΕ και διαχείρισή τους σε τοπικό-οικιακό επίπεδο.

-          Εκπαίδευση για την οικονομία

• Απαραίτητο από την πλευρά των πολιτών:

-          Να μη στρέφεται η μία κοινωνική ομάδα στην άλλη

-          Δίκτυα Εναλλακτικής Οικονομίας (ανταλλαγή προϊόντων, τράπεζες χρόνου κλπ)

-          Να στηρίξουν τοπικές επιχειρήσεις

-          Άμυνα απέναντι στην υπερκατανάλωση

• Απαραίτητο να μη γίνουν περικοπές από:

-          Υγεία

-          Παιδεία

-          Μισθούς

-          Συντάξεις

Μορφές δράσης: ενεργή μηβία, η μόνη λύση.

Σε περιόδους κρίσης οι αληθινές απαντήσεις και οι πραγματικές επαναστάσεις αρχίζουν να παίρνουν μορφή. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η ελληνική κοινωνία δείχνει να κατανοεί την ιστορική κρισιμότητα διεθνών προεκτάσεων που συμβαίνει στο εσωτερικό της. Δείχνει ώριμη να απορρίψει κάθε μορφή βίας και τίθεται απέναντί της από όπου και αν προέρχεται. Καταδικάζει εξίσου την ωμή βία της αστυνομίας και τη βία της κουκούλας και της μολότοφ.

Από την άλλη, χρειαζόμαστε να ωριμάσουμε τις πρακτικές της ενεργής μηβίας μέσω της πολιτικής ανυπακοής, κατανοώντας σταδιακά πως το μέγεθος της δύναμής μας είναι τεράστιο αν συντονιστεί και προσανατολιστεί σε κλιμακούμενες δράσεις που να εμπλέκουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.

Είναι σχεδόν σίγουρο πως και άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί θα ακολουθήσουν τη δική μας μοίρα. Έχουμε την ευκαιρία να αποδείξουμε πως η βία πέρα από ανήθικη είναι αναποτελεσματική. Έχουμε την ευκαιρία να κατευθυνθούμε προς έναν ουσιαστικά  δικαιότερο κόσμο. Γιατί η δική μας ανοχή, που επέτρεψε αυτή τη κατάσταση, δείχνει πλέον να έχει εξαντληθεί.

Είμασταν ΑΟΡΑΤΟΙ, αλλά μας ξύπνησαν!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2010.

Ο πανελλήνιος διαγωνισμός φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» που διοργανώνει η ΜΚΟ «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία» βρίσκεται στο μέσο της διάρκειάς του και υπάρχουν δύο πολύ σημαντικές εξελίξεις που τον τιμούν ιδιαίτερα:

-          Ο διαγωνισμός για το 2010 έχει την τιμή να έχει την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού με απόφαση του Υπουργού κ. Παύλου Γερουλάνου.

-          Η έκθεση με τις καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού του 2010 στην Αθήνα, θα πραγματοποιηθεί 14 – 21 Σεπτεμβρίου σε συνεργασία με την «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων, στην αίθουσα Δ4 «Άγγελος Σικελιανός».

Θυμίζουμε ότι ο διαγωνισμός διαρκεί μέχρι τις 10 Αυγούστου ενώ τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στην 1^η Σεπτεμβρίου. Στις 21 Σεπτεμβρίου, παγκόσμια ημέρα της Ειρήνης, θα πραγματοποιηθούν σε πολλές πόλεις ειδικές εκδηλώσεις με αφορμή το διαγωνισμό.

Περισσότερες πληροφορίες για το διαγωνισμό και για υποβολή συμμετοχών, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του διαγωνισμού www.eirinieinai.gr .

Με εκτίμηση,

Νίκος Στεργίου

Εκπρόσωπος Τύπου

ΜΚΟ Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία

Τ: 6949401458

F: 2106626392

E: nikos@kosmosxorispolemous.gr

«Η Τέχνη ως απάντηση στην προσωπική και κοινωνική κρίση»

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεών μας:

Τετάρτη 16/6, Αγίας Θέκλας 10, Ψυρρή
8.30 Προβολή της ομιλίας του Σίλο στο Punta de Vacas τον Μάιο του 2007 με τίτλο: «Συμφιλίωση, μια βαθιά πνευματική εμπειρία».
Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα τη συμφιλίωση.

Παρασκευή 18/6, Κτίριο 56 του ιδρύματος «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254, είσοδος Γ
24.30 συναυλία με τους Statycs

Σαββάτο 19/6, Αγίας Θέκλας 10, Ψυρρή
19.00 Προβολή «Οι Αόρατοι, ειρηνική διαμαρτυρία για το σήμερα»
Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα «Η διαμαρτυρία σήμερα: ο ρόλος της τέχνης»

Κυριακή 20/6 στο κτίριο ελλήνων αρχαιολόγων, Πεζόδρομος ερμού 134-136
23.00 τραγούδια της ψυχής με τη Νικολέτα Αναστασίου
24.00 συναυλία με τα Μακρινά Ξαδέρφια

Το εισιτήριο είναι 10€ ανά ημέρα και ισχύει για ΟΛΕΣ τις εκδηλώσεις της ημέρας σε όλα τα μέρη του φεστιβάλ!

Facebook event

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΜΚΟ «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία» διοργανώνει για 2^η συνεχή χρονιά τον πανελλήνιο διαγωνισμό φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» από τις 10 Μαΐου μέχρι τις 10 Αυγούστου 2010. Οι συμμετοχές γίνονται αποκλειστικά από την ιστοσελίδα του διαγωνισμού www.eirinieinai.gr . Στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού θα βρείτε λεπτομέρειες για τους όρους συμμετοχής και ακριβείς οδηγίες.

Υπάρχουν 5 κατηγορίες συμμετοχών:

1. Ασπρόμαυρες
2. Έγχρωμες
3. Επεξεργασμένες
4. Ομαδικές συμμετοχές
5. Μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου

Οι συμμετέχοντες μπορούν να υποβάλλουν μέχρι 3 φωτογραφίες σε κάθε μία από τις 4 πρώτες κατηγορίες. Οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, μπορούν να υποβάλλουν μόνο στην κατηγορία που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για αυτούς.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στην 1^η Σεπτεμβρίου 2010 ενώ στις 21 Σεπτεμβρίου, παγκόσμια ημέρα της Ειρήνης, θα πραγματοποιηθούν σε πολλές πόλεις ειδικές εκδηλώσεις με αφορμή το διαγωνισμό.

Ο διαγωνισμός τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO, του Δήμου Αθηναίων και του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων.

Τον διαγωνισμό υποστηρίζουν επίσημα οι εξής φωτογραφικές λέσχες και ομάδες:

«ΦΩΤΟΠΟΡΟΙ» Φωτογραφική ομάδα Δήμου Ελευθερίου Κορδελιού

Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

“HOTPIXEL” Φωτογραφική Ομάδα Δήμου Πολίχνης

«Κλίκers» Φωτογραφική Ομάδα Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Θέρμης

ΛΕΣΧΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΧΑΝΙΩΝ

«ΦΩΤΟΣΚΙΑΣΗ» Φωτογραφική Ομάδα Πολυτεχνείου Κρήτης

Φωτογραφική Λέσχη Λειβαδιάς

Φωτογραφική Ομάδα “MIRRORFOTO”

Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας

Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας

«ΦΩΤΟΕΡΕΥΝΗΤΕΣ» Φωτογραφική Ομάδα Πειραϊκού Συνδέσμου

«ΦΩΤΟΔΙΟΔΟΣ» Φωτογραφικό Εργαστήρι Δήμου Κοζάνης

PhotOrion Φωτογραφική Ομάδα Συλλόγου Νέων Παραδεισίου Ρόδου

«ΡΟΕΣ» Φωτογραφική Ομάδα Φλώρινας

Φωτογραφική Λέσχη Χίου

Χορηγοί

s

Χορηγοί επικοινωνίας

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Ελλάδα είναι πολύ ακραία και δεν σχετίζονται μόνο με την οικονομία, αλλά πρόκειται για μια γενικότερη ηθική κρίση της κοινωνικής ζωής, με κεντρικό εκφραστή της το πολιτικό και αντιπροσωπευτικό σύστημα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων έχουν αποδειχτεί διεφθαρμένες και σε συνεργασία με αδίστακτους οικονομικούς κύκλους, δισεκατομμύρια ευρώ έχουν κλαπεί από τους πολιτικούς των 2 μεγάλων κομμάτων.

Παράλληλα, η Ελλάδα έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο σε σχέση με την οικονομική της προοπτική, καθώς έχει προχωρήσει σε στρατηγικές επιλογές που ανέκοψαν την αναπτυξιακή της πορεία σε τομείς που μπορούσε να λειτουργήσει ανταγωνιστικά (γεωργία, τουρισμό, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλεϊα, κτηνοτροφία, ναυτιλεία κλπ).

Αντιθέτως, τεράστιος εθνικός πλούτος σπαταλήθηκε σε αμυντικές δαπάνες.  Η Ελλάδα είναι η 5^η χώρα παγκοσμίως σε εισαγωγές όπλων, ενώ ταυτόχρονα οι διαγωνισμοί του  Υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι προστατευμένοι από το «εθνικό απόρρητο» και κατευθύνονται από πολιτικά και στρατιωτικά επιτελεία, που κάθε άλλο παρά εμπιστοσύνη μας εμπνέουν. Υπολογίζεται ότι πάνω από το 20% του σημερινού χρέους προέρχεται από τις αμυντικές δαπάνες.

Η στάση της ΕΕ

Όλες αυτές οι συνθήκες οδήγησαν την Ελλάδα στο χείλος της πτώχευσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε ότι αυτή ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να το εκμεταλλευτεί για δικά της συμφέροντα. Η Ελλάδα είναι ένα παράδεισος εξοπλιστικών αγορών για χώρες σαν τη Γαλλία και τη Γερμανία και έτσι και οι δυο τους διαπραγματεύτηκαν με μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, κάθε χώρα με το δικό της τρόπο και προσωπείο. Ταυτόχρονα, πολλές κυβερνήσεις της ΕΕ θέλουν να περάσουν πολύ σκληρά και άδικα μέτρα και η απειλή του «Συνδρόμου Ελλάδας» έγινε το καλύτερο δυνατό άλλοθι και μέσο εκφοβισμού.

Και γιατί η ΕΕ χρειαζόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Καταρχήν για να δραματοποιήσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αλλά κυρίως για να προβεί σε μέτρα που υπερβαίνουν τη δικαιοδοσία της. Η συμφωνία του Μάαστριχτ εμποδίζει οποιαδήποτε παρέμβαση στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα, με την εμπλοκή του ΔΝΤ η ΕΕ απομάκρυνε από πάνω της την ευθύνη για την αποτελεσματικότητα των μέτρων.

Η αλήθεια για το ΔΝΤ και οι επιπτώσεις στη ζωή μας

Η είσοδος του ΔΝΤ στη χώρα συμβάλει καθοριστικά στην όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς ενδιαφέρεται μόνο για την ευημερία των οικονομικών δεικτών και όχι των ανθρώπων και συνεπώς αδιαφορεί για τις συνέπειες στους τομείς της ανεργίας και της ποιότητας ζωής που αναμένεται να μειωθεί δραματικά. Το ΔΝΤ είναι το επίσημο όργανο του διεφθαρμένου και άδικου οικονομικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Το ΔΝΤ δημιούργησε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σχεδόν σε όλα τα κράτη στα οποία ενεπλάκη. Φτώχεια,  υψηλότατη ανεργία καθώς και πέρασμα των πιο ζωτικών δημόσιων επιχειρήσεων σε χέρια πολυεθνικών εταιριών (με προτεραιότητα στους τομείς της ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, μεταφορών).

Από την άλλη, το οικονομικό πρόβλημα είναι από μόνο του πλέον αρκετά μεγάλο, καθώς η Ελλάδα με το υπέρογκο χρέος των 360 δισ. ευρώ αντιμετωπίζει ουσιαστικά 2 μεγάλες δυσκολίες: την έλλειψη ρευστότητας και τα υπέρογκα ποσά που χρειάζεται να αποπληρώνει το κράτος σε τόκους. Αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις για τη συγκέντρωση κεφαλαίων σε όλο και λιγότερους οικονομικούς κολοσσούς που εκμεταλλευόμενοι τη κρίση μπορούν να «διεκδικήσουν»: α) τη μείωση του παραγωγικού κόστους προωθώντας μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές στα εργασιακά δικαιώματα β) την απορρόφηση μικρότερων ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα μπαίνει σε ένα πολύ επώδυνο μονοπάτι. Ξεκινώντας από την περικοπή μισθών και επιδομάτων στο Δημόσιο Τομέα και την αύξηση του κόστους ζωής με μεγάλους έμμεσους φόρους, επηρεάζει δραματικά το σύνολο της οικονομικής αλυσίδας πλήττοντας ουσιαστικά κάθε οικονομική τάξη, πλην των μεγάλων οικονομικών κεφαλαίων. Η μείωση μισθών σε ένα κομμάτι του πληθυσμού θα μειώσει δραματικά την κυκλοφορία πραγματικού χρήματος, προκαλώντας σε όλο και περισσότερους πολίτες αδυναμία να καλύψουν τις τραπεζικές τους οφειλές, με συνέπεια το πέρασμα των περιουσιακών τους στοιχείων στους νόμιμους τοκογλύφους, τις Τράπεζες.

Τί πρέπει να κάνουμε;

Η τωρινή κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να πείσει με το ψευτοδίλημμα «ΔΝΤ ή χάος», παρουσιάζοντάς το σαν «μονόδρομο». Από την άλλη πλευρά ο «ΑΟΡΑΤΟΣ» καθημερινός άνθρωπος, αγανακτισμένος πλέον, ζητάει την επιστροφή των κλοπιμαίων και την έξοδο του ΔΝΤ από τη χώρα. Και αυτή είναι σήμερα μία βαθιά κοινωνική ανάγκη που είναι προϋπόθεση προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε κοινωνικές εκρήξεις χωρίς όρια.

Σε περιόδους κρίσης οι αληθινές απαντήσεις και οι πραγματικές επαναστάσεις αρχίζουν να παίρνουν μορφή. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η ελληνική κοινωνία δείχνει να κατανοεί την ιστορική κρισιμότητα διεθνών προεκτάσεων που συμβαίνει στο εσωτερικό της. Δείχνει ώριμη να απορρίψει κάθε μορφή βίας και τίθεται απέναντί της από όπου και αν προέρχεται. Καταδικάζει εξίσου την ωμή βία της αστυνομίας και τη βία της κουκούλας και της μολότοφ.

Από την άλλη, χρειαζόμαστε να ωριμάσουμε τις πρακτικές της ενεργής μηβίας μέσω της πολιτικής ανυπακοής, κατανοώντας σταδιακά πως το μέγεθος της δύναμής μας είναι τεράστιο αν συντονιστεί και προσανατολιστεί σε κλιμακούμενες δράσεις που να εμπλέκουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.

Είναι σχεδόν σίγουρο πως και άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί θα ακολουθήσουν τη δική μας μοίρα. Έχουμε την ευκαιρία να αποδείξουμε πως η βία πέρα από ανήθικη είναι αναποτελεσματική. Έχουμε την ευκαιρία να κατευθυνθούμε προς έναν ουσιαστικά  δικαιότερο κόσμο. Γιατί η δική μας ανοχή, που επέτρεψε αυτή τη κατάσταση, δείχνει πλέον να έχει εξαντληθεί.

Είμασταν ΑΟΡΑΤΟΙ, αλλά μας ξύπνησαν!!!

Η έκθεση φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» ταξίδεψε μέχρι στιγμής στην Αθήνα
στη Θεσσαλονίκη και στη Λάρισα, ενώ στη στάση της, στην Λιβαδειά, θα
φιλοξενηθεί στην ισόγεια αίθουσα του «ΝΕΡΟΜΥΛΟΥ» στην περιοχή της
Κρύας στη Λιβαδειά και θα διαρκέσει από 05/5/2010 έως 10/5/2010.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι παρακάτω φωτογράφοι:

Α) Κατηγορία έγχρωμης φωτογραφίας
01^ο βραβείο: Γιώργος Μουταφής, Αθήνα.
02^ο βραβείο: Ιοκάστη Φουνδούκα, Θεσσαλονίκη.
03^ο βραβείο: Δημήτριος Δρυστέλλας, Αθήνα.
04η θέση: Ιωάννα Αθανασοπούλου, Αθήνα.
05η θέση: Δημήτρης Μαριόλης, Κ.Μαννα Ερμούπολη, Σύρος.
06η θέση: Γεωργία Καραμαλή, Αθήνα
07η θέση: Πέτρος Καμέρης, Θεσσαλονίκη.
08η θέση: Γεώργιος Αναστασάκης, Αθήνα.
09η θέση: Άρτεμις Πουντουρέλη, Αθήνα.
10η θέση: Βασίλης Σπαγγούρος, Αθήνα.

Β) Κατηγορία ασπρόμαυρης φωτογραφίας
01^ο βραβείο: Αλέξανδρος Βρεττάκος, Κοζάνη.
02^ο βραβείο: Αλέξανδρος Χέμερυ, Αθήνα.
03^ο βραβείο: Γεώργιος Κουκουτιανός, Λάρισα.
04η θέση: Βασίλειος Παπαγεωργίου, Αθήνα.
05η θέση: Αλέξανδρος Βρεττάκος, Κοζάνη.
06η θέση: Κώστας Λατσκούλης, Κοζάνη.
07η θέση: Δημήτρης Γαβαλάς, Αθήνα.
08η θέση: Δημήτρης Ζωγράφος, Θεσσαλονίκη.
09η θέση: Σπύρος Ζερβουδάκης, Χανιά.
10η θέση: Κώστας Λατσκούλης, Κοζάνη.

Γ) Κατηγορία επεξεργασμένης φωτογραφίας
01^ο βραβείο: Σάββας Κόης, Σούδα Χανίων.
02^ο βραβείο: Σπυρίδων Ταβλαδωράκης, Αθήνα.
03^ο βραβείο: Μαρίνα Παγωμένου, Ηράκλειο Κρήτης.
04η θέση: Ηλίας Κωτσίδης, Κως.
05η θέση: Ουρανία Χαμηλάκη, Πειραιάς.
06η θέση: Άρτεμις Ανέστη, Θεσσαλονίκη.
07η θέση: Βίκη-Μαρία Ιωάννου, Θεσσαλονίκη.
08η θέση: Δήμητρα Ξηράκη, Αθήνα.
09η θέση: Φωτούλα Κώτσια, Ιωάννινα.
10η θέση: Μαρίνος Σταμούλης, Αθήνα.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή για το κοινό καθημερινά από τις 6.00μ.μ. – 9.30μ.μ.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Τετάρτη 5 Μαΐου 2010 στις 8.00μ.μ.

Ο Κόσμος χωρίς Πολέμους και βία

αναζητά εθελοντές με

• ιδέες, δημιουργική διάθεση
• λίγο ή πολύ ελεύθερο χρόνο
• και πάνω απ’ όλα διάθεση για προσφορά

για

• δημιουργία multimedia (βίντεο, σποτ, υποτιτλισμό, ραδιοφωνικά σποτ)
• δημιουργία γραφικών υλικών (αφίσσες, φυλλάδια, γραφικά ιστοσελίδας…)
• ενημέρωση ιστοσελίδας
• διάδοση δράσεων μέσα από κοινωνικά δίκτυα (facebook κτλ)
• μαζική διάδοση δράσεων (TV, ραδιόφωνο, αφίσσες…)
• τοπική διάδοση δράσεων (πανεπιστήμια, γειτονιές κτλ)
• επαφή με ΜΜΕ
• αποδελτίωση ειδήσεων
• θεματική έρευνα (επιστημονική, δημοσιογρφική…) και ανάλυση στοιχείων
• μεταφράσεις από αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, γαλλικά
• επαφή με άλλες οργανώσεις και φορείς
• διοργάνωση δράσεων και events

Επικοινωνήστε στα

• 6947204007 (Αντώνης)
• info@kosmosxorispolemous.gr

προς τον υπεύθυνογια το πολιτιστικό ρεπορτάζ

Η Φωτογραφική  Λέσχη Λάρισας στα πλαίσια της διοργάνωσης “Φωτογραφικές Διατυπώσεις 2010” παρουσιάζει την έκθεση φωτογραφίας με τις 30 καλύτερες φωτογραφίες από τον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «Ειρήνη Είναι» που διοργάνωσε το 2009, η μη Κερδοσκοπική Οργάνωση “Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία”.

Η έκθεση φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» ταξίδεψε μέχρι στιγμής στη Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, ενώ στην στάση της, στην Λάρισα, θα φιλοξενηθεί στον εκθεσιακό χώρο της Φωτογραφικής Λέσχης στο Πνευματικό Kέντρο ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΖΙΑΖΙΑ (τέρμα Ροδόπης), στη συνοικία Χαραυγής, στη Λάρισα και θα διαρκέσει από Τρίτη 27 Απριλίου μέχρι και Τρίτη 04 Μαΐου 2010.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι παρακάτω 30 φωτογράφοι:

Α) Κατηγορία έγχρωμης φωτογραφίας

01ο βραβείο: Γιώργος Μουταφής, Αθήνα.

02ο βραβείο: Ιοκάστη Φουνδούκα, Θεσσαλονίκη.

03ο βραβείο: Δημήτριος Δρυστέλλας, Αθήνα.

04η θέση: Ιωάννα Αθανασοπούλου, Αθήνα.

05η θέση: Δημήτρης Μαριόλης, Κ.Μαννα Ερμούπολη, Σύρος.

06η θέση: Γεωργία Καραμαλή, Αθήνα

07η θέση: Πέτρος Καμέρης, Θεσσαλονίκη.

08η θέση: Γεώργιος Αναστασάκης, Αθήνα.

09η θέση: Άρτεμις Πουντουρέλη, Αθήνα.

10η θέση: Βασίλης Σπαγγούρος, Αθήνα.

Β) Κατηγορία ασπρόμαυρης φωτογραφίας

01ο βραβείο: Αλέξανδρος Βρεττάκος, Κοζάνη.

02ο βραβείο: Αλέξανδρος Χέμερυ, Αθήνα.

03ο βραβείο: Γεώργιος Κουκουτιανός, Λάρισα.

04η θέση: Βασίλειος Παπαγεωργίου, Αθήνα.

05η θέση: Αλέξανδρος Βρεττάκος, Κοζάνη.

06η θέση: Κώστας Λατσκούλης, Κοζάνη.

07η θέση: Δημήτρης Γαβαλάς, Αθήνα.

08η θέση: Δημήτρης Ζωγράφος, Θεσσαλονίκη.

09η θέση: Σπύρος Ζερβουδάκης, Χανιά.

10η θέση: Κώστας Λατσκούλης, Κοζάνη.

Γ) Κατηγορία επεξεργασμένης φωτογραφίας

01ο βραβείο: Σάββας Κόης, Σούδα Χανίων.

02ο βραβείο: Σπυρίδων Ταβλαδωράκης, Αθήνα.

03ο βραβείο: Μαρίνα Παγωμένου, Ηράκλειο Κρήτης.

04η θέση: Ηλίας Κωτσίδης, Κως.

05η θέση: Ουρανία Χαμηλάκη, Πειραιάς.

06η θέση: Άρτεμις Ανέστη, Θεσσαλονίκη.

07η θέση: Βίκη-Μαρία Ιωάννου, Θεσσαλονίκη.

08η θέση: Δήμητρα Ξηράκη, Αθήνα.

09η θέση: Φωτούλα Κώτσια, Ιωάννινα.

10η θέση: Μαρίνος Σταμούλης, Αθήνα.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή για το κοινό καθημερινά από τις 6.00μ.μ. – 9.00μ.μ.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Τρίτη 27 Απριλίου 2010 στις 8.00μ.μ.

]]> http://www.kosmosxorispolemous.gr/2010/04/deltio-eirinieinai-2010-larissa/feed/ 0 http://www.kosmosxorispolemous.gr/2010/03/polemos-petrelaio/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=polemos-petrelaio http://www.kosmosxorispolemous.gr/2010/03/polemos-petrelaio/#comments Tue, 30 Mar 2010 18:01:52 +0000 adonle http://www.kosmosxorispolemous.gr/?p=1854

Προορισμός Darfur: Ένας νέος ψυχρός πόλεμος για το πετρέλαιο

Ο Vijay Prashad είναι καθηγητής στο Trinity College του Χάρτφορντ

Αρχικό κείμενο: http://www.metamute.org/en/node/10832

AFRICOM

Το Φεβρουάριο, ο Bush ανήγγειλε τη δημιουργία μιας νέας μαχητικής δύναμης για την Αφρική. Μετά από αρκετά χρόνια συζητήσεων, το Πεντάγωνο συμφώνησε τελικά στη δημιουργία της AFRICOM[1] (Αφρικάνι­κη Στρατιωτική Διοίκηση), που θα “ανακουφίσει” την EUCOM και την CENTCOM, που είχαν από κοινού πριν την ευθύνη για την Αφρική. Η AFRICOM, προς το παρόν θα στεγαστεί στη Γερμανία έως ότου βρεθεί ένας χώρος σε αφρικάνικο έδαφος, με τη Λιβερία ήδη να πιέζει να παίξει τον οικο­δεσπότη. Ως απάντηση στην κριτική ότι η AFRICOM επιδιώκει στρατιωτικές λύσεις στα αφρικανικά προβλήμα­τα, η γραμματέας του «Defence for African Affairs» διαβεβαίωσε ότι η «στρατιωτική διοίκηση της Αφρικής δεν πρόκειται να δράσει στρατιωτικά στην Αφρική. H AFRICOM είναι για την πρόληψη και όχι για τη διεξαγωγή πολέμων».

Ο Robert Moeller, που ηγήθηκε της ομάδας δημιουργίας της AFRICOM, επισήμανε ότι «η αυξα­νόμενη σημασία της (αφρικάνικης) ηπείρου στις ΗΠΑ», ιδιαίτερα για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους, κα­θιστούν αυτήν την ανάπτυξη απαραίτητη. Πριν κάποιο καιρό βέβαια η επιχειρηματολογία για τη δημιουργία της AFRICOM ήταν διαφορετική και αφορούσε το Darfur [2] και την αποτυχία των ΗΠΑ να ενεργήσουν στη γενοκτονία της Ρουάντας το 1994. Φυσικά το ζήτημα που θίγεται λιγότερο είναι η σημασία των αφρικανικών πόρων για την αμερικάνικη οικονομία και τις πολυεθνικές εταιρίες. Το πετρέλαιο είναι, φυσικά, κεντρικός χαρακτήρας σε αυτήν την ιστορία.

Τον Σεπτέμβριο του 2002, οι New York Times είχαν ένα άρθρο με κεντρικό τίτλο «Στο φλερτάρισμα με την Αφρι­κή, οι ΗΠΑ συμπαθούν την προίκα: το πετρέλαιο». Το άρθρο ανέφερε τον τότε γραμματέα ενέργειας που είχε δηλώσει, «η ενέργεια από την Αφρικής αποτελεί ένα όλο και σημαντικότερο ρόλο στην ενερ­γειακή ασφάλειά μας». Το επόμενο έτος, ένας ανώτερος υπάλληλος του Πενταγώνου έλεγε: «μια βασική αποστολή για τις αμερικάνικες δυνάμεις (στην Αφρική) θα ήταν να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των πε­τρελαιοφόρων περιοχών της Νιγηρίας, οι οποίες θα μπορούσαν στο μέλλον να αποτελέσουν τουλάχιστον το 25% [3] όλων των αμερικάνικων εισαγωγών πετρελαίου».

Από τις 9/11 και έπειτα, η επείγουσα ανάγκη μιας σταθερής πηγής πετρελαίου έχει αυξηθεί. Σε ένα βιβλίο του ο ιστορικός John Ghazvinian, επισημαίνει ότι όχι μόνο το αφρικανικό πετρέλαιο είναι υψηλής ποιότητας, αλλά έχει και άλλα σημαντικά πολιτικά πλεονεκτήματα: οι περισσότερες χώρες της Αφρικής δεν είναι μέλη του ΟΠΕΚ, το πετρέλαιό τους δεν ανήκει σε καμιά μεγάλη επιχείριση πετρελαίου, και είναι κατά ένα μεγάλο μέρος παράκτιο (offshore), που σημαίνει «ότι ακόμα κι αν ένας εμφύλιος πόλεμος ή μια βίαια εξέγερση ξεσπάσει (μια μόνιμη ανη­συχία στην Αφρική), οι επιχειρήσεις πετρελαίου μπορούν να συνεχίσουν να αντλούν το πετρέλαιο με μικρή πιθα­νότητα να επηρεαστούν από δολιοφθορές, ληστείες ή εθνικιστικές εξάρσεις».

Το 80% των πετρελαϊκών αποθεμάτων που ανακαλύφθηκαν μεταξύ 2001 και 2004 προέρχονταν από τη δυτική Αφρική, από όπου οι ΗΠΑ προμηθεύουν αυτήν την περίοδο μόνο 12% του συνολικού ανεφοδιασμού τους. Η δυ­τική Αφρική είναι μια κρίσιμη περιοχή για τα αμερικάνικα ενδιαφέροντα, τόσο κρίσιμη ώστε να υποκρίνονται ανοιχτά ότι προωθούν τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην περιοχή.

Τον Απρίλιο του 2006, η Condoleezza Rice καλωσόρισε θερμά τον «ειδικό φίλο της», τον Teodoro Obiang, της ισημερινής Γουινέας. Οι ΗΠΑ πολλές φορές έχει κατηγορήσει το καθεστώς Obiang για παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αν και η Γουινέα είναι μια από τις χώρες με τους φτωχότερους ανθρώπους της Αφρικής, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στην ήπειρο, με της οποίας το πετρέλαιο ελπίζουν οι ΗΠΑ να τροφοδοτή­σουν τη χώρα τους.

Για δεκαετίες, οι περιοχές πετρελαίου στη δυτική Αφρική ήταν «έλη εξέγερσης» (όπως έγραψε η διεθνής ομάδα κρίσης σε μια έκθεση του 2006). Οι πόλεμοι στο δέλτα του Νίγηρα, για παράδειγμα, απειλούν ζωές και κοινότη­τες, αλλά και βαρέλια πετρελαίου. Τόσο οι νιγηριανές όσο και αμερικάνικες κυβερνήσεις ανησυχούν για το «έλεγ­χο των πόρων», και είναι στόχος των νιγηριανών στρατιωτικών να πατάξουν κάθε διαφωνία. Οι πόλεμοι στο Κογκό (για τα διαμάντια και το κοβάλτιο) και στη δυτική Αφρική (για το πετρέλαιο) έχουν ανάψει φωτιές στην ήπειρο. Οι ΗΠΑ έχουν δεσμευτεί μέχρι τώρα με αυτές τις συγκρούσεις μέσω των εθνικών στρατών της Αφρικής, οι οποίοι έχουν γίνει οι φρουρές των μεγάλων εταιριών. Τίποτε όμως από αυτά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί άμε­σα ως προστασία της εξόρυξης των πόρων και έτσι έχει ενταχθεί στη φιλολογία του πολέμου ενάντια στην τρομο­κρατία. Κάτω από αυτήν την ενδυμασία, οι ΗΠΑ κίνησε στρατιωτικές δυ­νάμεις της στα διάφορα μέρη της Αφρικής, όπου εκπαίδευσε τους αφρικανικούς στρατούς ώστε να είναι σε θέση να επέμβουν στους όλο και περισσότερο επικίνδυνους πολέμους για την εξασφάλιση των πόρων.

Αν η αμερικάνικη κυβέρνηση φαίνεται πιο χαμηλών τόνων στην προσέγγισή της, τα συντηρητικά think-tank της δεν αι­σθάνονται καμία τέτοια τύψη. Το Heritage Foundation πίεζε καιρό για για τη δημιουργία της AFRICOM, και αδιαμφισβήτητα κίνησαν τον Donald Rumsfeld να εξετάσει το θέμα. Το 2003 μια μελέτη του Heritage Foundation με τίτλο «ΗΠΑ στρατιωτική βοήθεια για την Αφρική: Μια καλύτερη λύση», υποστήριζε: «Η δημιουργία μιας αφρικανικής στρατιωτικής δύναμης θα προχωρούσε αρκετά προς τη μετατροπή των καλά-στοχευμένων στρατηγι­κών προτεραιοτήτων της διοίκησης των Μπους για την Αφρική σε πραγματικότητα». Αντί να προσεγγίσει την Αφρική διπλωματικά, είναι καλύτερα να κάνει διπλωματία με τα όπλα. «Η Αμερική δεν πρέπει να φοβάται να υιο­θετήσει στρατιωτική δύναμη αποφασιστικά όταν απειλούνται ζωτικής σημασίας εθνικά συμφέροντα», συνεχίζει η μελέτη. Εντούτοις, οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει πάντα να στέλνει τους δικούς της στρατιώτες. «Μια μικρότερη στρατιω­τική δύναμη για την Αφρική θα έδινε στις ΗΠΑ ένα όργανο με το οποίο να συμμετέχει αποτελεσματικά στην ήπειρο και να μειώσει τη πιθανότητα να πρέπει να επέμβει άμεσα». Η AFRICOM θα ανέλυε την κατάσταση, θα λειτουργούσε «στενά με τους στρατιωτικούς ηγέτες», θα συντόνιζε την κατάρτιση και θα διεύθυνε τις κοινές ασκήσεις. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ θα έκαναν τις αφρικανικές στρατιωτικές δυνάμεις λειτουργικές όχι μόνο με το αμερικάνικο πολεμικό υλικό αλλά και με τα αμερικάνικα ενδιαφέροντα. Όταν η AFRICOM έγινε μια πραγματικότητα, το Heritage Foundation χαιρέτισε τη «μακροχρόνια αναμενόμενη» κίνηση.

Κίνα και Αφρική

Σε μια σύσκεψη των αφρικανικών ηγετών στη Σαγκάη τον Μάιο, η κινεζική κυβέρνηση υποσχέθηκε $20 δισεκα­τομμύρια για την ανάπτυξη της ηπείρου. Τον Ιανουάριο, το κινεζικό υπουργείο εξωτερι­κών διέρρευσε τη Λευκή Βίβλο που επισήμανε ότι αντίθετα από την ευρωπαϊκή και αμερικάνικη επενδυτική δρα­στηριότητα, η κινεζική χρηματοδότηση για την Αφρική θα χαρακτηρίζονταν από τη δικαιοσύνη και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Η μεταφορά τεχνολογίας, η είσοδος των αφρικανικών αγαθών στην κινεζική αγορά χωρίς εμπόδια, και η είσοδος της κινεζικής χρηματοδότησης για τα αναπτυξιακά έργα είναι τα κύρια στοιχεία της κινεζικής στρατηγι­κής. Με την ευρωπαϊκή και αμερικάνικη βοήθεια σε ένα χαμηλό επίπεδο και με την αντίσταση από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη στο συμβιβασμό στο χρέος των αφρικανικών κρα­τών, η κινεζική πρόταση χαιρετίστηκε σε πολλά μέρη της Αφρικής.

Αλλά στην Ουάσιγκτον, μεταξύ των στρατηγικών υπευθύνων (όπως εκείνοι του Heritage Foundation), η είσοδος της Κίνας στην Αφρική έχει προκαλέσει ανησυχία. Για τους ανθρώπους του Heritage Foundation και του λευ­κού οίκου, η AFRICOM είναι μια απάντηση στην Κίνα όπως είναι στις αυξανόμενες αντιτρομοκρατικές προ­σπάθειες στην ήπειρο. Φυσικά και η Κίνα δεν είναι στην Αφρική για αλτρουιστικούς λόγους. Το ένα τέταρτο των εισαγωγών ακατέργαστου πετρελαίου της προέρχεται ήδη από την Αφρική. Οι αφρικανικές κυβερνήσεις γνωρί­ζουν καλά τον ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, και τον χρησιμοποιούν ως προς τα συμφέροντά τους.

Ένας νέος ψυχρός πόλεμος για το πετρέλαιο έχει αρχίσει στην Αφρική, αλλά οι νέοι φορείς είναι οι ΗΠΑ (ως πρόσωπο των παγκοσμίων πετρελαϊκών εταιριών) και η Κίνα. Η τελευταία υποσχέθηκε να επενδύσει $10 δισεκατομμύρια στο Σουδάν, και αγο­ράζει αυτήν την περίοδο 70% του σουδανέζικου πετρελαίου, ενώ οι αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρίες δεν μπορούν να κάνουν εμπόριο με το Σουδάν ως συνέπεια του εμπάργκο που ισχύει από το 1997. Η αξία αυτού του πετρελαί­ου είναι μεγαλύτερη, εντούτοις, από τα χρήματα.

Από το 1984-85, η δυτική σουδανέζικη επαρχία του Darfur ήταν σε μια παρατεταμένη κρίση. Οι μάχες για τις πε­ριοχές συνεχίστηκαν για δύο δεκαετίες προτού η διασπασμένη ισλαμιστική κυβέρνηση του Χαρτούμ εξοπλίσει με όπλα τις εκεί φυλές (που είχαν αρχίσει να επανακτούν το σεβασμό τους μέσω μιας ρατσιστικής ιδεολογίας από μια ομάδα αποκαλούμενη Tajamu Al Arabi). Αυτές οι φυλές άρχισαν μια επίθεση ενάντια στους γείτονές τους. Σε λίγα μόλις χρόνια πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι διώχτηκαν από τα σπίτια τους στο γειτονικό Τσαντ, ενώ ο ΟΗΕ υπο­λογίζει ότι περίπου 70.000 έχουν σκοτωθεί. Ο ΟΗΕ κάλεσε την κα­τάσταση του Σουδάν «έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα», ενώ οι ΗΠΑ, αχαρακτήριστα, το ονόμασαν τη γενο­κτονία. Για μια στιγμή η αφρικανική ένωση ήταν σε θέση να σταθεροποιήσει την κατάσταση, αν και δεν πέτυχε να βρει μια πολιτική λύση στο πρόβλημα καθώς δεν είχε την οικο­νομική δυνατότητα να πληρώσει τα στρατεύματά της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που πλήρωνε τους μισθούς των στρατευμάτων, άρχισε να παρακρατά τα κεφάλαια και αυτό αποδυνάμωσε βαθμιαία τις διαδικασίες διατήρησης της ει­ρήνης.

Ο Mahmood Mamdani, ενός από τους κορυφαίους εμπειρογνώμο­νες της Αφρικής, λέει: «Υπάρχει μια κοινή προσπάθεια να μετατοπιστεί ο πολιτικός έλεγχος της επέμβασης στο Darfur, από το εσωτερικό της Αφρική στο εξωτερικό». Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη προσπαθούν να ελέγξουν τη δυναμική αυτού που συμβαίνει στην Αφρική και να μην επιτρέψουν σε μια γηγενή, διακρατική αντι­προσωπεία να αποκτήσει είτε την εμπειρία που παρέχει αυτό, είτε τον σεβασμό που θα κέρδιζε εάν πετύχει. Η αφρικανική ένωση έχει υπονομευθεί έτσι ώστε μόνο οι ΗΠΑ να μπορούν να εμφανιστούν ως σωτήρες των πο­λιορκούμενων ανθρώπων Darfur.

Εν τω μεταξύ το γεγονός ότι οι εκστρατείες για να σωθούν οι κάτοικοι του Darfur επικεντρώνο­νται στο ρόλο της Κίνας είναι προς όφελος της Αμερικής. Ο συνασπι­σμός Save Darfur στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, έχει εκδώσει μια έκθεση σχετικά με τη «θανάσιμη συνεργασία» μεταξύ του Σουδάν και της Κίνας αλλά δεν λέει τίποτα για το ρόλο των ΗΠΑ στην υπονόμευση των προσπαθειών της αφρικανικής ένωσης. Ο εν λόγω συνασπισμός, που είναι η μεγαλύτερη αμερικάνικη οργανωτική ομπρέλα, δημιουργήθηκε το 2004 μέσω της συνεργασίας του αμερικάνικου μουσείου ολοκαυτώματος (United States Holocaust Memorial Museum ) και της αμερικανικής εβραϊκής παγκόσμιας υπηρεσίας (American Jewish World Service). Στόχος τους είναι να ασκήσουν πιέσεις για εκεχειρία και να στοχεύσουν σε μια ενδεχόμενη συμφωνία ειρήνης στην περιοχή. Στην πραγματικότητα φαίνεται να μην έχει καμία διάθεση να κάνει κάτι πέραν του να ασκήσει πίεση στην Κίνα και να ζητήσει από την αμερικάνικη κυβέρνηση να υιοθετήσει σκληρή στάση ενάντια στο Χαρτούμ.

Τα «κεφάλια» του συνασπισμού Save Darfur και το δίκτυο επέμβασης γενοκτονίας (Genocide Intervention Network) που οργανώνεται από το κέντρο για την αμερικανική πρόοδο, είναι όλοι φιλελεύθεροι δημοκράτες που διαδραμάτισαν κάποιους ρόλους στην κυβέρνηση Κλίντον. Η εκστρατεία αυτή τους επιτρέπει να κρατήσουν απο­στάσεις από τις υπερβολές του καθεστώτος του Μπους ενώ παράλληλα να συντηρούν την έννοια «ανθρωπιστική επέμβαση» (όπως στον πόλεμο Κοσόβου του 1999) που υιοθέτησε η εξωτερική πολιτική του Clinton. Για αυτούς τους λόγους, αυτές οι ομάδες έχουν αρχίσει να «προωθούν» το σύνθημα, «έξω από το Ιράκ, μέσα στο Darfur».

Ο αποκλεισμός των εναέριων ζωνών αποκλεισμού και των κυρώσεων δεν είναι λόγια του αέρα, αλλά θα συμβεί σύντομα. Ο Nicholas D. Kristof, των New York Times, απαίτησε τη δημιουργία αμερικάνικης «εναέριας ζώνης αποκλεισμού» στο Darfur, που θα ήταν η αρχή μιας στρατιωτικής απάντησης σε αυτό που ονο­μάζεται, σύμφωνα με την αφρικανική ένωση, μια έκρυθμη πολιτική κατάσταση (οι επαναστατικές ομάδες έχουν χωριστεί και επιτίθενται σε εργαζόμενους σε ανθρωπιστικούς οργανισμούς).

Το Μάιο, ο Μπους εφάρμοσε μονομερώς σφιχτότερες οικονομικές κυρώσεις, και υποσχέθηκε να κινήσει ένα άλλο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το ότι ο προϊστάμενος της AFRICOM είναι ο προηγούμενος διοικη­τής του τάγματος που ηγήθηκε της επιχείρησης Restore Hope στη Σομαλία το 1993 είναι ένα δυσοίωνο σημάδι. Μπορούν μια επίθεση με πυραύλους Cruise στο Χαρτούμ (μια επανάληψη του 1998) και μια εισβολή στο Darfur να λύσουν την τρέχουσα κρίση, ή θα δημιουργούσε άλλο ένα Ιράκ στην Αφρική;