Οι Αγορές έχουν κηρύξει τον πόλεμο στους ανθρώπους, υποτάσσοντας και αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να σπάσουν τις συμφωνίες τους για την εξάλειψη των κοινωνικών διακρίσεων στην εκπαίδευση και στην παιδεία, για τη σταθερότητα της απασχόλησης, τις συντάξεις και ούτω καθεξής. Δεν υπάρχει όριο στην απληστία τους, η οποία μας οδηγεί σε ένα αδιέξοδο, προς μια άβυσσο, σε μια κρίση που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν.

Οι πολίτες αρχίζουν να αφυπνίζονται. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις που έγιναν σε διάφορες χώρες μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα απέδειξαν για ακόμα μια φορά την πραγματική δύναμη των απλών ανθρώπων που έχουν μία μεγάλη ικανότητα για αλλαγή όταν βαδίζουν στο μονοπάτι της Ειρήνης, έχοντας τη μη βία σα βασικό επαναστατικό τους όπλο. Το μέλλον θα ανοίξει, όταν οι λαοί κατευθυνθούν προς τη δημιουργία αληθινά δημοκρατικών κοινωνιών, όταν επιδιώξουν τη  βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και την κοινωνική πρόοδο, έτσι ώστε κάθε άνθρωπος να έχει μία αξιοπρεπή ζωή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Διεθνής Συντονιστική Ομάδα του Κ.Χ.Π κάνει πρόσκληση στα μέλη του, εφόσον αυτά συμφωνούν, για συμμετοχή, προώθηση και ενδυνάμωση των κινητοποιήσεων της 15^ης Οκτώβρη σε όλες τις χώρες όπου αυτό είναι δυνατό.

Μια παγκόσμια κινητοποίηση προετοιμάζεται για τις 15 Οκτωβρίου. Μία κινητοποίηση στην οποία ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων και οργανισμών από όλο τον κόσμο θα βγουν στους δρόμους σε μία κοινή διαμαρτυρία ενάντια στις δυνάμεις εκείνες, που μας πουλάνε έναν κόσμο και έναν τρόπο ζωής πρόσκαιρο και άδικο. Αυτή τη μέρα θα ενωθούμε από την επιθυμία μας για αλλαγή, θα έρθουμε σε επαφή και θα αποφασίσουμε εμείς οι ίδιοι πως θέλουμε να είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε.

Περισσότερες από 400 πόλεις σε 50 χώρες έχουν ήδη επικυρώσει στο http://map.15october.net τη συμμετοχή τους και  υπάρχουν ακόμα πολλές που πρόκειται να το κάνουν! Οι συμμετοχές αυτές συνεχίζουν να αυξάνονται με ένα ρυθμό περίπου 50 νέων τοποθεσιών τη μέρα. Σε αυτή τη πρωτοφανή κινητοποίηση θα πραγματοποιηθούν συζητήσεις, διαδηλώσεις, δράσεις, παραστάσεις και συναυλίες που θα καλύψουν ολόκληρο τον πλανήτη. Η συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων στις λαϊκές συνελεύσεις και η επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου δείχνει οτι δεν πρόκειται απλά για μια κοινή διαμαρτυρία. Οι άνθρωποι θα έρθουν σε επαφή και θα γνωριστούν μεταξύ τους ώστε να φτιάξουν ένα παγκόσμιο δίκτυο και να ξεκινήσουν τη μεγάλη αλλαγή. Ήρθε η ώρα να ενωθούμε και να εργαστούμε από εδώ και πέρα για ένα καλύτερο μέλλον!

Για την προώθηση και την εξέταση αυτών των δραστηριοτήτων της 15ης Οκτωβρίου, θα υπάρχουν παντού τοπικές συναντήσεις γύρω στις 8 και 9 Οκτώβρη ώστε να συζητηθούν οι προετοιμασίες και να καθοριστούν οι λεπτομέρειες.

Ζητάμε από όλα τα μέλη, τους φίλους, τους συνεργάτες και τους πολίτες να γνωστοποιήσουν την πρόταση αυτή και να μεταδόσουν το κάλεσμα με κάθε τρόπο, τόσο μέσω του Διαδικτύου και των κοινωνικων δικτύων όσο και στο άμεσο περιβάλλον τους, έτσι ώστε να αυτό να φτάσει και να αγγίξει ολόκληρο τον κόσμο.

Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Χωρίς Βία
Διεθνής Συντονιστική Ομάδα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Ειρήνη στις 21 Σεπτεμβρίου, η ΜΚΟ «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία», πραγματοποίησε εκδήλωση για την παρουσίαση των 10 φωτογραφιών ανά κατηγορία που διακρίθηκαν, στον 1ο Διεθνή διαγωνισμό φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» 2011.

Επίσης στην εκδήλωση απονεμήθηκαν οι έπαινοι και τα βραβεία στους φωτογράφους, παρουσία εκπροσώπων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιήθηκε στο café IANOS, Σταδίου 26.

Μέχρι το Μάιο του 2010

Κάνοντας μια γρήγορη αναδρομή στην πορεία των πολιτικών δρώμενων στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση και μετά, είναι σαφές ότι στη συνείδηση του λαού οι πολιτικοί των δύο εναλλασσόμενων κομμάτων εξουσίας χαρακτηρίζονται διεφθαρμένοι και υπεύθυνοι για τη λεηλασία της χώρας τα τελευταία 37 χρόνια. Πέραν όμως της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, ταυτόχρονα η διαχρονική στρατηγική επιλογή κινήθηκε στους 4 χειρότερους δυνατούς άξονες: α) Υπέρογκα δάνεια β) Αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας γ) αλλοίωση και εκτροπή του αναπτυξιακού και κατά συνέπεια οικονομικού προφίλ της χώρας  και δ) υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες.

Έτσι, το φθινόπωρο του 2009 η νεοεκλεγείσα «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου ενώ βρέθηκε στην εξουσία παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα κοινωνικού προσανατολισμού δήλωσε «έκπληκτη» από το χάος της ελληνικής οικονομίας που παρέλαβε και έτσι «αναγκάστηκε» να μεθοδεύσει την είσοδο της χώρας στο διεθνές νομισματικό ταμείο η οποία και πραγματοποιήθηκε 6 μήνες μετά με τη σύμπραξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μέχρι τις 25/5 του 2011

Η δανειακή σύμβαση που ποτέ δεν επικυρώθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο έθεσε σαν κεντρική προτεραιότητα τη μείωση των μισθών υπαλλήλων και συνταξιούχων αλλά και τη συρρίκνωση του ασφαλιστικού και εργασιακού συστήματος. Δεκάδες εργασιακά δικαιώματα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα καταπατήθηκαν μονοκοντυλιά. Την ίδια στιγμή παρά την ενίσχυση των ελληνικών τραπεζών με τεράστια ποσά έκλεισαν οι στρόφιγγες της ρευστότητας και εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις οδηγήθηκαν με χειρισμούς χειρουργικής ακρίβειας στο λουκέτο. Και η ανεργία –ειδικότερα στις μικρές ηλικίες- ανέβαινε με ρυθμούς που οι αριθμοί δεν μπορούσαν να αποτυπώσουν. Και γιατί ο λαός δεν αντιδρούσε; Το Μάιο του 2010 περισσότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους αλλά η αποτελεσματικότητα και το κάλεσμα των διεφθαρμένων συνδικαλιστικών κεφαλών  ήταν ιδιαίτερα μαλθακά σε σχέση με το πρωτοφανές του πράγματος. Ήταν σαφές πως μόνο μία «σοσιαλιστική» κυβέρνηση θα τολμούσε ποτέ να προχωρήσει σε τόσο ακραία μέτρα έχοντας το σιωπηλό αβαντάρισμα των συνδικαλιστών της. Έτσι, το γενικό συναίσθημα ήταν η παγωμάρα και η έκπληξη κάποιου που μόλις τον έχουν κλέψει και μένει σαστισμένος χωρίς τη δύναμη να φωνάξει βοήθεια. Ο Έλληνας έμαθε να ζει λοιπόν με το μνημόνιο, με τη καθημερινή επιδρομή εις βάρος της ποιότητας της ζωής του και έδειχνε ήσυχος… Φαίνεται όμως πως απλά γύρευε μια αφορμή για να διεκδικήσει –ουσιαστικά πλέον- τη ζωή που του έκλεβαν.

Το ελληνικό κίνημα των Αγανακτισμένων

Η αφορμή δόθηκε από το υπέροχο αυτό κάλεσμα των ισπανών αγανακτισμένων με το σύνθημα «Κάντε ησυχία, θα ξυπνήσετε την Ελλάδα». Φαντάζομαι πως ο εμπνευστής του συνθήματος δεν θα μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της απήχησης και της εγρήγορσης που προκάλεσε. Από τις 25 Μαΐου του 2011 μέχρι και σήμερα που γράφεται αυτό το άρθρο (7/7/2011) οι έλληνες αγανακτισμένοι έχουν κατασκηνώσει στην πλατεία συντάγματος και σε άλλες 35 πόλεις της Ελλάδας, επιδίδοντας μια άνευ προηγούμενου ωριμότητας και δυναμικής κοινωνική απάντηση για το τι κατορθώνουμε όταν η καρδιά και το μυαλό ενωθούν. Με κεντρικά αιτήματα την απόσυρση του μνημονίου, την έξοδο από το ΔΝΤ, την αποκήρυξη του χρέους και με καθημερινή λαϊκή συνέλευση με άμεσο-δημοκρατικές διαδικασίες οι αγανακτισμένοι κατάφεραν να κινηθούν ταυτόχρονα σε τρεις χρονικούς ορίζοντες: α) την άσκηση πίεσης για τη μη ψήφιση του δεύτερου μνημονίου στις 29 & 30 Ιουνίου β) την αναζήτηση τρόπων για την απόδειξη  της μη νομιμότητας του εξωτερικού χρέους και γ) την αναζήτηση μοντέλων κοινωνικής οργάνωσης που δεν θα επιτρέψουν ξανά σε κανέναν «εκπρόσωπο» να διαπραγματευτεί τη ζωή τους.

Στις 29 Ιουνίου, 155 βουλευτές υπερψήφισαν το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης εν μέσω εφιαλτικών πιέσεων της κοινωνίας, καταρρίπτοντας κάθε έννοια αντιπροσώπευσης που είχε απομείνει στην Ελλάδα. Στο 2^ο μνημόνιο που ο ορίζοντάς του εκτείνεται με μέτρα έως το 2015, οι δανειστές και οι κυβερνώντες προχώρησαν πολύ περισσότερο ακόμα και από το 1^ο μνημόνιο. Ταυτόχρονα με τα πακέτα συρρίκνωσης του εισοδήματος, του συστήματος παιδείας και υγείας παρουσίασαν ένα πρόγραμμα εκποίησης της δημόσιας περιουσίας για την εκταμίευση ποσού ύψους 50 δις ευρώ. Σε αυτό το πρόγραμμα ξεπουλιούνται σχεδόν το σύνολο των δημοσίων επιχειρήσεων (όπως ενέργεια, ύδρευση, λιμάνια, αεροδρόμια κλπ) αλλά και μια σειρά από «φιλέτα» συνολικής εκτάσεως χιλιάδων στρεμμάτων βάζοντας επί της ουσίας ταφόπλακα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας για πάντα.

Η προπαγάνδα

Στα εθνικά media «οι Αγανακτισμένοι» λειτούργησαν αρχικά  σαν ελκυστικό προϊόν, πιστεύοντας πως πρόκειται για ένα αθώο και αφελές κίνημα. Του έδωσαν μεγάλη προβολή αν και απαξίωναν τη δυναμική και το βάθος των στόχων του. Έτσι για περίπου 20 μέρες (μέχρι τις 15/6) το κίνημα απολάμβανε τα φώτα της δημοσιότητας με εκτεταμένα ρεπορτάζ και πρωτοσέλιδα. Όταν, όμως, στις 15 Ιουνίου περισσότερο από ένα εκατομμύριο ανθρώπους κατάκλυσαν τους δρόμους της πρωτεύουσας γύρω από την πλατεία συντάγματος και χιλιάδες άλλοι σε ολόκληρη την Ελλάδα, η πολιτική ηγεσία δέχτηκε πιέσεις από τη διεθνή χρηματαγορά και μια σαφής στροφή των media έγινε αισθητή. Το κίνημα ήταν πλέον επικίνδυνο καθώς κόντεψε να ρίξει τη κυβέρνηση που σώθηκε τη τελευταία στιγμή κάνοντας εσωκομματικό ελιγμό «ενότητας» βάζοντας στο υπουργείο οικονομικών τον μέχρι πρότινος πολιτικό δελφίνο του Παπανδρέου, τον Ε. Βενιζέλο. Από τις 16 Ιουνίου και μετά τα εθνικά ΜΜΕ διάλεξαν το δρόμο της σιγής, τέρμα πια τα πρωτοσέλιδα και τα εκτενή ρεπορτάζ παρά τη μαζική καθημερινή συμμετοχή του κόσμου. Και όταν στις 29 Ιουνίου επιχείρησαν να αποσιωπήσουν την πολεμική και εγκληματική δράση της αστυνομίας ευτυχώς τους σταμάτησε ο εσωτερικός ανταγωνισμός και από την επομένη παρουσίασαν ένα μέρος της αλήθειας.  Μετά το εκρηκτικό διήμερο, τα εθνικά media γύρισαν πλέον στην προηγούμενη τακτική τους και σήμερα «οι αγανακτισμένοι» εξακολουθούν να αγνοούνται…

Τα διεθνή media από την άλλη ήταν συνεπή σε μια πιο ριζοσπαστική πολιτική επικοινωνίας. Καταρχήν, δεν παρουσίασαν ποτέ το πραγματικό προφίλ των αγανακτισμένων, δεν έδωσαν την εικόνα πως αυτή είναι μια καθημερινή διαμαρτυρία διαρκείας με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά με αυτά της ισπανικής επανάστασης, με ξεκάθαρο μη βίαιο προφίλ παρά μίλησαν μόνο για βίαιες εξεγέρσεις προβάλλοντας την ισχνή μειοψηφία 200 ατόμων (έναντι του ενός εκατομμυρίου) που αποφάσισαν να εμπλακούν σε επεισόδια με την αστυνομία. Ήταν σαφές, ότι αυτή η εικόνα ταίριαζε γάντι στην εικόνα των «τεμπέληδων» ελλήνων που αντί να δουλεύουν δανείζονται και όταν έρχεται η στιγμή να πληρώσουν τα σπάνε. Μια εικόνα που δεν συνάδει και πολύ με τους αριθμούς της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας που θέλει τους έλληνες να κατέχουν την κορυφή τόσο στη λίστα των χαμηλά αμειβόμενων όσο και του υψηλότερου αριθμού εργατοωρών την εβδομάδα…

Η προβοκάτσια

Και τα επεισόδια; Αφού πρόκειται για ένα μη βίαιο κίνημα πώς προέκυψαν τα επεισόδια; Παρότι υπάρχει έντονη φημολογία εδώ και 30 χρόνια για παρακρατικούς κουκουλοφόρους που συνεργάζονται με την αστυνομία με σκοπό τη δημιουργία επεισοδίων είναι η πρώτη φορά που αυτό το φαινόμενο έτυχε σοβαρής προβολής και συζήτησης ακόμα και μέσα στο κοινοβούλιο με τον υπουργό προστασίας του πολίτη να μιλάει για υπόθεση που χρειάζεται να διερευνηθεί. Στην πορεία βέβαια, δείχνει πως τα βίντεο και οι φωτογραφίες που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές θα περάσουν σιγά σιγά στη λήθη…

Μα δηλαδή όλοι όσοι κάνουν επεισόδια είναι παρακρατικοί; Φυσικά, όχι. Μια μικρή ομάδα παρακρατικών τα ξεκινά και μια μεγαλύτερη ομάδα αντιεξουσιαστών τα συνεχίζει. Τα παιδιά αυτά, παρότι στις καθημερινές του κουβέντες μπορεί να μιλούν για δημοκρατία αδυνατούν να καταλάβουν πόσο βιάζουν την συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών τους που κάνουν εκκλήσεις για ένα μη βίαιο αγώνα. Αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η βία φέρνει ακόμα περισσότερη βία, ότι η καταστολή είναι το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει αυτό το Σύστημα. Αδυνατούν να κατανοήσουν πως χρησιμοποιώντας βία βοηθούν αφάνταστα αυτό το σύστημα καθώς του δίνουν την ευκαιρία: α) να απομακρύνει τους ειρηνικούς διαδηλωτές β) να απαξιώσει  ηθικά όλο το κίνημα και γ) να σκορπίσει φόβο και πανικό που λειτουργεί ανασταλτικά για τον κάθε εν δυνάμει αγωνιστή.

Η αστυνομική καταστολή

29 Ιουνίου. Ημέρα ψήφισης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος από την κυβέρνηση. Ο ρόλος της αστυνομίας έως τότε ήταν πάνω κάτω ο γνωστός. Περιμένουμε την εκκίνηση των επεισοδίων και τότε παρεμβαίνουμε με διακριτική χρήση χημικών ουσιών που μαζί με τους κουκουλοφόρους θα απομακρύνει βολικά και το πλήθος των διαδηλωτών. Τότε, τραβάμε τις κάμερες απάνω μας και δίνουμε στα ΜΜΕ τις εικόνες που θέλουν.

Και τι άλλαξε στις 29 Ιουνίου; Στις 29 Ιουνίου άλλαξε ο στόχος… Αντί για τους 200 βίαιους διαδηλωτές η αστυνομία κυνήγησε με πρωτοφανή λύσσα τους εκατοντάδες χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές. Όχι τόσο με τα γκλομπ καθώς πλέον δεν είναι sick για το προφίλ της αστυνομίας το πολύ αίμα. Αλλά, κυρίως, με έναν προϊστορικό χημικό πόλεμο πέρα από κάθε λογική και ιστορικό προηγούμενο. Σε κάθετη παραβίαση της συνθήκης της Γενεύης οι δυνάμεις καταστολής της χώρας προχώρησαν στη ρίψη 2.860 φιαλιδίων εξαιρετικά επικίνδυνων χημικών ουσιών εκτελώντας ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για το άδειασμα του κινήματος της πλατείας. Κυνήγησαν ακόμα και κόσμο που βρέθηκε χιλιόμετρα μακριά, μέσα σε καφετέριες και εστιατόρια.

Όμως, το κίνημα ήταν πιο αποφασισμένο από ποτέ. Δεν απάντησε όπως θα ήθελαν. Δεν έφυγε όπως θα ήθελαν. Παρέμεινε εκεί και δηλητηρίασε τα πνευμόνια του σε μια ιστορική πράξη πολιτικής ανυπακοής, ενεργής μη βίαιης αντίστασης, αντίστοιχης των κινημάτων του Γκάντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Με αυτοσχέδιες μάσκες και λουσμένο στο malox το κίνημα παρέμεινε στη θέση του για να καταψηφίσει κοινωνικά το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Το μεσοπρόθεσμο έγινε νόμος του Κράτους, το Κράτος όμως έχασε την ηθική του υπόσταση.

Στις 29 Ιουνίου η Ελλάδα απώλεσε ότι είχε απομείνει από τη δημοκρατία του συστήματος.

Στις 29 Ιουνίου η Ελλάδα κέρδισε ότι πολυτιμότερο της έλειπε. Κέρδισε την ενότητα του κόσμου που απάντησε μη βίαια με περίσσιο θάρρος και αποφασιστικότητα στην μεγαλύτερη κοινωνική αδικία της σύγχρονης ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Η κατακραυγή της κοινωνίας ήταν μεγάλη. Το σωματείο των αστυνομικών καταδίκασε την πολιτική που αναγκάστηκε να ακολουθήσει. Το σωματείο των στρατιωτικών καταδίκασε επίσης τη δράση της αστυνομίας. Και ο υπουργός Υγείας τοποθέτησε τον εαυτό του σε περίοπτη θέση στην ιστορία κάνοντας λόγω για υπερβολικές αναφορές σε σχέση με την έκταση των επεισοδίων…

Όταν το Δεκέμβριο του 2008 η Αθήνα καιγόταν με αφορμή τη δολοφονία ενός 16χρονου από αστυνομικό τα media έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στην Αθήνα με εικόνες από τη λεηλασία της πόλης από χιλιάδες κόσμο. Και όμως 2,5 χρόνια μετά μια μαζική ωρίμανση της ελληνικής συνείδησης έδωσε ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα της πρώτης παγκόσμιας μη βίαιης επανάστασης που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μέσω του κινήματος των «αγανακτισμένων» σε εκατοντάδες σημεία σε όλον τον πλανήτη.

Η επανάσταση έχει χρώμα λευκό γιατί ξεκινάει από το Φως στις συνειδήσεις μας.

Κώστας Κλώκας

Χιλιάδες άνθρωποι σε 20 πόλεις έχουν ξεκινήσει την ελληνική ηθική επανάσταση. Οι Έλληνες πήραν το μήνυμα που έστειλαν οι Ισπανοί «Indignados» που ακούστηκε με το σύνθημα «Κάντε ησυχία για να μην ξυπνήσει Ελλάδα … » Η Ελλάδα ξύπνησε για τα καλά …

Περισσότεροι από 50 χιλιάδες στην Αθήνα, 10000 Θεσσαλονίκη, 8000 στην Πάτρα, 1500 στο Ηράκλειο και χιλιάδες ακόμα στις υπόλοιπες πόλεις  στην ημέρα 1 των ταυτόχρονων διαδηλώσεων.

Το σκηνικό είναι παρόμοιο με της Ισπανίας. Όχι σημαίες, όχι χρώματα, όχι  πολιτικά κόμματα, καλό πνεύμα, ειρηνική διάθεση και ιδιαίτερα αυξημένο επίπεδο διαμαρτυρίας, με τον κόσμο σε όλη την Ελλάδα να κάνει το πρώτο βήμα και να δηλώνει έτοιμος να συνεχίσει.

Από τη μία πλευρά, είναι προφανές ότι το διάστημα ενός έτους κάτω από το «μνημόνιο» έχει αλλάξει δραματικά τις οικονομικές και ψυχολογικές συνθήκες του πληθυσμού ενώ από την άλλη πλευρά  ο κόσμος έχασε την πίστη του σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Και το κύριο αίτημα παραμένει ίδιο: πραγματική δημοκρατία τώρα, πολιτικές δίκες των καταχραστών και την έξοδο της χώρας από την οικονομική δικτατορία της Τρόικας.

Όλους αυτούς τους τελευταίους 12 μήνες κάθε κινητοποίηση του κόσμου ήταν είτε φτωχή σε συμμετοχή και δημιουργικότητα ή κατέληξε σε βίαιες συγκρούσεις. Αλλά αντίθετα, την 25^η Μάη άλλαξαν τα δεδομένα: μαζική συμμετοχή και ειρηνικές διαδηλώσεις και το πιο σημαντικό ήταν ο αέρας ότι κάτι αλλάζει. Οι άνθρωποι θυμήθηκαν την πτώση της δικτατορίας το ’74, ακόμη και συνθήματα αυτής της περιόδου, όπως το περίφημο «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», αλλά πάνω από όλα αναδύθηκε μια νέα ελπίδα η οποία βασίζεται στο πνεύμα της ενεργής μη βίας. Η Τυπική δημοκρατία έχει πέσει στα μάτια του πλήθους, διότι συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούν πλέον να εμπιστεύονται αυτό το διεφθαρμένο Σύστημα. Και επιπλέον, ότι μερικές φορές μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτή τη παχιά γραμμή της απογοήτευσης σε δευτερόλεπτα, όταν το συναίσθημα των ανθρώπων γύρω, μας τροφοδοτήσει με το όραμα ενός καλύτερου κόσμου. Η ποινικοποίηση της ελευθερίας στο όνειρο καταργήθηκε! Οι άνθρωποι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους είναι καλύτερα χωρίς τον φόβο, την εκδίκηση και τη βία στην προσωπική και κοινωνική τους ζωή και, τέλος, ότι ζουν καλύτερα όταν είναι έτοιμοι να διεκδικήσουν τις συνθήκες στις οποίες θέλουν να ζήσουν.

Ένας νέος πολιτισμός γεννιέται, ο πολιτισμός της μη βίας. Οι οικονομικοί δολοφόνοι όλων των ειδών (πολιτικοί, τράπεζες, στρατιωτικές βιομηχανίες, ΔΝΤ κ.λπ. κ.λπ.) δεν προκάλεσαν μόνο την αφύπνιση της ανάγκης να ζήσουμε σε ένα πιο αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Αφύπνισαν μια ηθική επανάσταση που θέτει σε δοκιμασία όλες τις καταπιέσεις που λαμβάνουμε από αυτό το βίαιο σύστημα. Απελευθέρωσε τη φαντασία του να ζει κανείς σε ένα κόσμο χωρίς βία. Και όπως γνωρίζουμε όλα τα μεγάλα βήματα στην ιστορία του ανθρώπου αρχίζουν όταν μας επιτρέπουμε να τα φανταστούμε.

Αυτή η επανάσταση μας αλλάζει τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Εξωτερικά, επειδή πιστεύουμε ότι έχει έρθει η ώρα της κατάρρευσης της διεθνούς τερατουργίας  του παρόντος νομισματικού συστήματος. Αισθανόμαστε πιο κοντά στην Αφρική, αισθανόμαστε πιο κοντά με το εξωφρενικό ποσοστό του 80% του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Αισθανόμαστε πιο κοντά στις 5000 ενεργές πυρηνικές βόμβες στον πλανήτη, αισθανόμαστε πιο κοντά στην Φουκουσίμα, πιο κοντά στη Λιβύη. Αισθανόμαστε πιο κοντά σε όλες τις χώρες που η εισβολή του ΔΝΤ αποστείρωσε τον τοπικό πληθυσμό και τον οδήγησε σε ακραία φτώχεια. Αλλά αυτή η επανάσταση μας αλλάζει επίσης εσωτερικά. Επειδή αρχίζουμε να αισθανόμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε τη βία μέσα μας, έτοιμοι για υγιείς σχέσεις με τις οικογένειες και τους φίλους μας, έτοιμοι να χτίσουμε με αλληλεγγύη, έτοιμοι να μάθουμε να φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε να μας φέρονται, έτοιμοι να εγκαταλείψουμε αυτό το «βολικό» μούδιασμα και να αρχίσουμε την πραγματική διαδρομή της ζωής μας, την αναζήτηση ενός νοήματος στη ζωή που ενώνει στην ίδια κατεύθυνση, αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό που αισθανόμαστε και τελικά αυτό που κάνουμε.

Οι σκοποί μας είναι βαθείς, τα μέσα μας είναι σωστά, το πνεύμα μας είναι ισχυρό.

Εμείς στον Κόσμο χωρίς Πολέμους και Βία έχουμε τρομοκρατηθεί παρακολουθώντας τον πρόσφατο»προληπτικό» πόλεμο των Ηνωμένων Εθνών: μια στρατιωτική επιχείρηση η οποία είναι εξίσου υποκριτική, όσο και καταδικασμένη να αποτύχει και να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Η κατάσταση είναι πραγματικά περίπλοκη, αλλά μπορούμε να επισημάνουμε ορισμένα βασικά σημεία. Καταγγέλλουμε:
- Την υποκρισία των δυτικών χωρών που υποστήριζαν επί χρόνια τον Λίβυο δικτάτορα πουλώντας του όπλα για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και τώρα για τον ίδιο λόγο επιτίθενται σε αυτόν. Δείτε πώς τα γαλλικά αεροπλάνα που  επιτίθενται σήμερα στη Λιβύη είναι τα νεότερα μοντέλα των αεριωθούμενων αεροπλάνων Mirage που ανήκουν στον Καντάφι! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μόλις αυτός ο πόλεμος τελειώσει η Γαλλία θα σπεύσει να πουλήσει ακόμα νεότερα μοντέλα των αεροπλάνων της στην Τρίπολη.
- Την υποκρισία των χωρών, οι οποίες αν και εκφράζουν την ανησυχία τους για την ευημερία των πολιτών στη Βεγγάζη δείχνουν σχεδόν πλήρη αδιαφορία για την ευημερία των πολιτών στο Μπαχρέιν και την Υεμένη, όπου μη βίαιοι διαδηλωτές σκοτώνονται και δέχονται επιθέσεις καθημερινά από τις ένοπλες δυνάμεις, για να μην αναφέρουμε και την Ακτή Ελεφαντοστού, όπου η δολοφονία αθώων αμάχων που έχουν παγιδευτεί σε έναν αγώνα εξουσίας  μεταξύ δύο προέδρων συνεχίζεται εδώ και μήνες.
- Και την πολιτική των προληπτικών πολέμων. Η πολιτική αυτή, που χρησιμοποιείται στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, έχει οδηγήσει το στρατό των εμπλεκόμενων χωρών στη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων Αφγανών και Ιρακινών, στη χρήση όπλων απεμπλουτισμένου ουρανίου αφήνοντας τους άμαχους μεγάλων περιοχών του Ιράκ στο έλεος του καρκίνου, προκαλώντας ελαττωματικές γεννήσεις και άλλες πολλές φρικαλεότητες.Και τι χειρότερο από μια κατάσταση που φαίνεται άλυτη και πιθανή να οδηγήσει σε είδη κυβερνήσεων που οι ΗΠΑ ειδικά ήλπιζαν να αποφύγουν. «Όταν εξαναγκάζεις κάτι προς μία κατεύθυνση προκαλείς το αντίθετο. «[2]
Καλούμε:
- Τις χώρες που συμμετέχουν στην επιχείρηση του ΟΗΕ να αποσύρουν αμέσως τη στρατιωτική υποστήριξη τους σε τέτοιες ενέργειες
- Καλούμε τους διοικητές του λιβυκού στρατού να προστατεύσουν όλους τους ανθρώπους της Λιβύης – όπως ακριβώς είναι η λειτουργία τους
- Καλούμε όλους όσους αντιτίθενται στο σημερινό καθεστώς της Λιβύης να καταθέσουν τα όπλα τους και να αναζητήσουν μη βίαιες μεθόδους για την επίτευξη των στόχων τους-συμπεριλαμβανομένου του διαλόγου
- Και καλούμε όλα τα έθνη του κόσμου να σταματήσουν αμέσως τις εμπορικές συναλλαγές κάθε είδους με το καθεστώς της Τρίπολης, με εξαίρεση την παροχή τροφίμων, των ανθρωπιστικών και ιατρικών εφοδίων – αυτό σημαίνει ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ.
Κάνουμε έκκληση για το τέλος όλων των δικτατορικών καθεστώτων σε ολόκληρο τον πλανήτη και για τη μετάβαση σε μια πραγματικά δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης, πέρα ​​από τα τυπικά δημοκρατικά μοντέλα των δυτικών κρατών, με βάση τις αρχές της ειρήνης, της μη βίας , την κεντρική αξία της ανθρώπινης ζωής και την εξάλειψη της βίας σε όλες της τις μορφές.
Είμαστε πραγματικά ανήσυχοι για τους αθώους πολίτες της Λιβύης που θα σκοτωθούν από τις επιθέσεις των Ηνωμένων Εθνών και από τις επιθέσεις των ένοπλων παραστρατιωτικών ομάδων της Λιβύης. Ένας πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη και πιστεύουμε ότι αν δεν σταματήσει αμέσως θα οδηγήσει σε μια μαζική καταστροφή που θα επηρεάσει όλες τις χώρες της Μεσογείου και άλλες πέραν αυτής.

2 Η δεύτερη αρχή της Έγκυρης  Ενέργειας, από το κεφάλαιο XIII του βιβλίου Το μήνυμα του Σίλο

Η ΜΚΟ «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία» διοργανώνει για 3^η συνεχή χρονιά τον διαγωνισμό φωτογραφίας «Ειρήνη Είναι» από τις 20 Μαρτίου μέχρι τις 20 Ιουλίου 2011. Ο διαγωνισμός για πρώτη φορά γίνεται διεθνής. Οι συμμετοχές γίνονται αποκλειστικά από την ιστοσελίδα του διαγωνισμού www.eirineinai.gr . Εκεί μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρούν τους όρους συμμετοχής και ακριβείς οδηγίες. Το θέμα του φετεινού διαγωνισμού, είναι η «Ανθρώπινη Πολυμορφία».

Υπάρχουν 4 κατηγορίες συμμετοχών:

1. Ασπρόμαυρες
2. Έγχρωμες
3. Επεξεργασμένες
4. Μαθητικές

Οι συμμετέχοντες μπορούν να υποβάλλουν μέχρι 3 φωτογραφίες σε κάθε μία από τις 3 πρώτες κατηγορίες (συνολικά μέχρι 9). Οι μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, μπορούν να υποβάλλουν μόνο στην κατηγορία που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για αυτούς.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στην 21^η Σεπτεμβρίου 2011, παγκόσμια ημέρα της Ειρήνης.

Ο διαγωνισμός τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO.

Τον διαγωνισμό υποστηρίζουν επίσημα οι εξής φωτογραφικές λέσχες και ομάδες:

«ΦΩΤΟΠΟΡΟΙ» Φωτογραφική ομάδα Δήμου Ελευθερίου Κορδελιού

Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

“HOTPIXEL” Φωτογραφική Ομάδα Δήμου Πολίχνης

«Κλίκers» Φωτογραφική Ομάδα Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Θέρμης

Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων

Φωτογραφική Λέσχη Λειβαδιάς

Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας

Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας

«ΦΩΤΟΔΙΟΔΟΣ» Φωτογραφικό Εργαστήρι Δήμου Κοζάνης

PhotOrion Φωτογραφική Ομάδα Συλλόγου Νέων Παραδεισίου Ρόδου

«ΡΟΕΣ» Φωτογραφική Ομάδα Φλώρινας

«Ηδύφως» Φωτογραφική Λέσχη Πάτρας

Νίκος Στεργίου

Εκπρόσωπος Τύπου

Τ: 6949401458

Οι βραβευμένες φωτογραφίες του φωτογραφικού διαγωνισμού «ειρήνη είναι…» του 2009 και του 2010 από Έλληνες φωτογράφους θα δημοπρατηθούν για να καλύψουν μέρος των εξόδων του διαγωνισμού για το 2011.
Έλατε να θαυμάσετε και να αποκτήσετε μία φωτογραφία!

Αυτό το Σάββατο, 19/3, στις 6μμ, στον νέο μας γραφείο, Ερμού 74, Μοναστηράκι, 2ος όροφος

Η τιμή εκκίνησης για τις φωτογραφίες είναι τα 15 ευρώ.

Δείτε το event στο facebook

O Κόσμος χωρίς Πολέμους θυμάται τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο σταθμό Atocha και εκφράζει την ανησυχία του αναφορικά με τους πυρηνικούς σταθμούς στην Ιαπωνία
Η Παγκόσμια Ομάδα Συντονισμού του Κ.Χ.Π τίμησε σήμερα τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Μαρτίου του 2004 και κατήγγειλε όλες τις μορφές της βίαιης δράσης και της κοινωνικής αδικίας στον κόσμο, με μια επίσκεψη στο σταθμό Atocha στη Μαδρίτη. «Έχουμε ανάγκη τη συμφιλίωση: μια συμφιλίωση ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους όλων των πολιτισμών και θρησκειών.»

Η Παγκόσμια Ομάδα Συντονισμού του Κ.Χ.Π τίμησε σήμερα τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Μαρτίου του 2004 και κατήγγειλε όλες τις μορφές της βίαιης δράσης και της κοινωνικής αδικίας στον κόσμο, με μια επίσκεψη στο σταθμό Atocha στη Μαδρίτη. Επτά χρόνια μετά την τραγική απώλεια της ζωής ανθρώπων στον ισπανικό σιδηροδρομικό σταθμό, η πολυεθνική ομάδα συντονισμού έκλεψε χρόνο από τις συνεδριάσεις της για να επισκεφτεί τον σταθμό Atocha και το μνημείο που έχει στηθεί, για να τιμήσει τα θύματα με μηνύματα ειρήνης.

Νωρίς το πρωί ήρθε η συγκλονιστική είδηση ​​από την Ιαπωνία του σεισμού των 8.9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ακολουθούμενη αμέσως από την τρομακτική είδηση ότι ορισμένοι από τους ιαπωνικούς πυρηνικούς σταθμούς  επηρεάστηκαν από τις διακοπές ρεύματος, με ορατό τον κίνδυνο της τήξης του πυρήνα του πυρηνικού τους αντιδραστήρα.

Αναφερόμενος στην τρομακτική επέτειο, ο Tony Robinson, Διεθνής Εκπρόσωπος τύπου δήλωσε: «Αυτό που συνέβη στη Μαδρίτη είναι ασυγχώρητο και δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. Καταδικάζουμε απερίφραστα όλες τις βιαιοπραγίες, όποια και αν είναι η υποτιθέμενη δικαιολογία τους αλλά κυρίως χρειαζόμαστε τη συμφιλίωση: μία συμφιλίωση ανάμεσα στους ανθρώπους όλων των πολιτισμών και όλων των θρησκειών. Απορρίπτουμε την ερμηνεία αυτών που απεικονίζουν την τρομοκρατική αυτή ενέργεια ως μία πράξη θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Το πραγματικό πρόβλημα στη ρίζα του είναι ένα παγκόσμιο σύστημα αδικίας που οδηγεί τους ανθρώπους σε ακραίες στάσεις. Ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στην κοινωνική δικαιοσύνη δεν δημιουργεί τρομοκράτες. Και η τρομοκρατία δεν πρόκειται ποτέ να αντιμετωπιστεί με βόμβες, με την κατάληψη ξένων εδαφών και με τις διαρκώς αυξανόμενες δαπάνες για οπλικά συστήματα. »

Σχετικά με το θέμα του σεισμού στην Ιαπωνία, πρόσθεσε: «Οι δυνάμεις της φύσης είναι συγκλονιστικές και τρομακτικές και αναδεικνύουν την ανάγκη να ζούμε γεμάτα την κάθε μέρα. Οι σκέψεις μας είναι στα θύματα και στις οικογένειές τους και ελπίζουμε ότι οι άνθρωποι της Ιαπωνίας θα συνέλθουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ταυτόχρονα, εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για αυτήν την παράλογη εμμονή της ιαπωνικής κυβέρνησης να συνεχίζει να εξαρτάται από την πυρηνική ενέργεια, όταν έχει επίγνωση του επισφαλή χαρακτήρα της γεωλογίας της και ενώ έχει όλες τις δυνατότητες για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».

Pressenza  Διεθνές Ανθρωπιστικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Μαδρίτη  11/03/2011