ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Το ΔΝΤ βάζει την Ελλάδα σε απόλυτο καθεστώς υποτέλειας
ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ που υπογράφηκε είναι άδικο και αντισυνταγματικό
Άρθρο 28 § 3: η σύναψη συμφωνίας που περιορίζει την εθνική κυριαρχία της χώρας επιτρέπεται μόνο
στην περίπτωση που υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δε θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου
και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και υπό τους όρους:
- να είναι αμοιβαία, δηλαδή η άλλη πλευρά να παραχωρεί τα ίδια δικαιώματα
- να ψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών
Σχετικά είναι επίσης τα άρθρα 1,2, 5, 17, 20, 25, 26, 27, 41, 52, 60 §.1, 62 εδ. 4, 73 §.1,2, 120
Σχετικά με τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα…
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Ελλάδα είναι πολύ ακραία και δεν σχετίζονται μόνο με την οικονομία, αλλά πρόκειται για μια γενικότερη ηθική κρίση της κοινωνικής ζωής, με κεντρικό εκφραστή της το πολιτικό και αντιπροσωπευτικό σύστημα. Πρόκειται για την ανήθικη υπαγωγή των ανθρώπων κάτω από αριθμητικούς δείκτες και την συνεχόμενη συγκέντρωση πλούτου σε όλο και μικρότερη ποσότητα ανθρώπων.
Πώς φτάσαμε ως εδώ
ΔΙΑΦΘΟΡΑ
Οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων έχουν αποδειχτεί διεφθαρμένες και σε συνεργασία με αδίστακτους οικονομικούς κύκλους, δισεκατομμύρια ευρώ έχουν κλαπεί από τους πολιτικούς των 2 μεγάλων κομμάτων.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ & ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Η είσοδος της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) πρόσφερε στη χώρα υποστήριξη για ανάπτυξη σε ορισμένους τομείς όμως ήταν από την αρχή ένας συσχετισμός άνισων οικονομικά χωρών που κάθε μία αποσκοπούσε στη μεγιστοποίηση των δικών της οφελών, πολύ συχνά σε βάρος των υπολοίπων.
Έτσι, παρότι η χώρα ωφελήθηκε από κάποια σημαντικές χρηματοδοτήσεις, εντούτοις έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο σε σχέση με την οικονομική της προοπτική, καθώς της υπαγορεύτηκαν και ακολούθησε στρατηγικές επιλογές που ανέκοψαν την αναπτυξιακή της πορεία σε τομείς που μπορούσε να λειτουργήσει ανταγωνιστικά (γεωργία, τουρισμό, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλεϊα, κτηνοτροφία, ναυτιλία κλπ). Η Ελλάδα θα μπορούσε να πρωταγωνιστεί σήμερα στην εξαγωγή ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αντί να συνεχίζει να στηρίζεται στο λιγνίτη και να αναγκάζεται επιπροσθέτως να εισάγει ενέργεια την οποία πληρώνει πανάκριβα για να καλύψει τις δικές της ανάγκες.
Είναι προφανές ότι με τους δεδομένους συσχετισμούς η είσοδος της χώρας στο ευρώ ήταν καταστροφική και αυτό έγινε άμεσα αντιληπτό από τους πολίτες. Από την άλλη ενδεχόμενη έξοδος σήμερα από το ευρώ θα ήταν πιθανότατα ακόμα πιο καταστρεπτική καθώς θα σήμαινε άμεση υποβάθμιση του νομίσματος κατά 50% και πολεμική αντιμετώπιση από τις αγορές.
ΥΠΕΡΟΓΚΕΣ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
Αντιθέτως, τεράστιος εθνικός πλούτος σπαταλήθηκε σε αμυντικές δαπάνες. Η Ελλάδα είναι η 5η χώρα παγκοσμίως σε εισαγωγές όπλων, ενώ ταυτόχρονα οι διαγωνισμοί του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι προστατευμένοι από το «εθνικό απόρρητο» και κατευθύνονται από πολιτικά και στρατιωτικά επιτελεία, που κάθε άλλο παρά εμπιστοσύνη μας εμπνέουν. Υπολογίζεται ότι πάνω από το 20% του σημερινού χρέους προέρχεται από τις αμυντικές δαπάνες.
Η στάση της ΕΕ, των ευρωπαϊκών & ελληνικών τραπεζών
Όλες αυτές οι συνθήκες οδήγησαν την Ελλάδα στο χείλος της πτώχευσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε ότι αυτή ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να το εκμεταλλευτεί για δικά της συμφέροντα. Η Ελλάδα είναι ένα παράδεισος εξοπλιστικών αγορών για χώρες σαν τη Γαλλία και τη Γερμανία και έτσι και οι δυο τους διαπραγματεύτηκαν με μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, κάθε χώρα με το δικό της τρόπο και προσωπείο. Ταυτόχρονα, πολλές κυβερνήσεις της ΕΕ θέλουν να περάσουν πολύ σκληρά και άδικα μέτρα και η απειλή του «Συνδρόμου Ελλάδας» έγινε το καλύτερο δυνατό άλλοθι και μέσο εκφοβισμού. Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία είναι οι πρώτες που βρίσκονται στα χνάρια της Ελλάδας λαμβάνοντας αποφάσεις για μειώσεις μισθών, περικοπές συντάξεων, περιορισμό των αναπτυξιακών κονδυλίων και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του μέσου πολίτη.
Και γιατί η ΕΕ χρειαζόταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Καταρχήν για να δραματοποιήσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αλλά κυρίως για να προβεί σε μέτρα που υπερβαίνουν τη δικαιοδοσία της. Η συμφωνία του Μάαστριχτ εμποδίζει οποιαδήποτε παρέμβαση στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα, με την εμπλοκή του ΔΝΤ η ΕΕ απομάκρυνε από πάνω της την ευθύνη για την αποτελεσματικότητα των μέτρων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση όφειλε θεωρητικά να αυτοπροστατευτεί ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΑ ΣΩΜΑ ΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ από τη διεθνή τράπεζα. Αντί αυτού, οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες κυρίως, συνεχίζουν να κερδοσκοπούν σε βάρος των ευρωπαίων πολιτών.
Από την άλλη οι ελληνικές τράπεζες λειτουργούν σαν «υποκαταστήματα» των μεγάλων τραπεζών και δουλεύουν με τα μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, οι ελληνικές κυβερνήσεις συνεχίζουν να τροφοδοτούν τις τράπεζες με τεράστια ποσά και η φορολόγησή τους είναι δυσανάλογη των εξωφρενικών υπερκερδών τους.
Η αλήθεια για το ΔΝΤ και οι επιπτώσεις στη ζωή μας
Η είσοδος του ΔΝΤ στη χώρα συμβάλει καθοριστικά στην όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς ενδιαφέρεται μόνο για την ευημερία των οικονομικών δεικτών και όχι των ανθρώπων και συνεπώς αδιαφορεί για τις συνέπειες στους τομείς της ανεργίας και της ποιότητας ζωής που αναμένεται να μειωθεί δραματικά. Το ΔΝΤ είναι το επίσημο όργανο του διεφθαρμένου και άδικου οικονομικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Το ΔΝΤ δημιούργησε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σχεδόν σε όλα τα κράτη στα οποία ενεπλάκη. Φτώχεια, υψηλότατη ανεργία καθώς και πέρασμα των πιο ζωτικών δημόσιων επιχειρήσεων σε χέρια πολυεθνικών εταιριών (με προτεραιότητα στους τομείς της ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, μεταφορών).
Γινόμαστε μάρτυρες των πιο άδικων μέτρων σε βάρος του ελληνικού λαού με τις πρώτες επιπτώσεις να γίνονται αισθητές στις μειώσεις μισθών, συντάξεων, ασφαλιστικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.
Από την άλλη, το οικονομικό πρόβλημα είναι από μόνο του πλέον αρκετά μεγάλο, καθώς η Ελλάδα με το υπέρογκο χρέος των 360 δισ. ευρώ αντιμετωπίζει ουσιαστικά 2 μεγάλες δυσκολίες: την έλλειψη ρευστότητας και τα υπέρογκα ποσά που χρειάζεται να αποπληρώνει το κράτος σε τόκους. Το μνημόνιο είναι σαφές ότι βάζει την Ελλάδα σε ένα μόνιμο καθεστώς ομηρίας και υποτέλειας καθώς δεν δίνεται χώρος στην ανάπτυξη και ταυτόχρονα η αγορά γίνεται όλο και πιο δύσκολη καθιστώντας την αποπληρωμή του χρέους αδύνατη. Μοιραία συνέπεια θα είναι η υπογραφή νέων δανείων με δυσμενέστερους όρους και ανταλλάγματα κυριαρχικά δικαιώματα σε γη, φυσικούς πόρους και δημόσιες επιχειρήσεις.
Με την πάροδο του χρόνου θα δημιουργούνται όλο και περισσότερες προϋποθέσεις για τη συγκέντρωση κεφαλαίων σε όλο και λιγότερους οικονομικούς κολοσσούς που, εκμεταλλευόμενοι την κρίση, μπορούν να «διεκδικήσουν»: α) τη μείωση του παραγωγικού κόστους προωθώντας μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές στα εργασιακά δικαιώματα β) την απορρόφηση μικρότερων ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.
Είναι σαφές ότι η Ελλάδα μπαίνει σε ένα πολύ επώδυνο μονοπάτι. Ξεκίνησε από την περικοπή μισθών και επιδομάτων στο Δημόσιο Τομέα και την αύξηση του κόστους ζωής με μεγάλους έμμεσους φόρους, συνεχίζει με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Το σύνολο της οικονομικής αλυσίδας επηρεάζεται δραματικά πλήττοντας ουσιαστικά κάθε οικονομική τάξη, πλην των μεγάλων οικονομικών κεφαλαίων. Η μείωση μισθών σε ένα κομμάτι του πληθυσμού θα μειώσει δραματικά την κυκλοφορία πραγματικού χρήματος, προκαλώντας σε όλο και περισσότερους πολίτες αδυναμία να καλύψουν τις τραπεζικές τους οφειλές, με συνέπεια το πέρασμα των περιουσιακών τους στοιχείων στους νόμιμους τοκογλύφους, τις Τράπεζες.
Επισήμως υποτελείς
Η κυβέρνηση παραδέχεται πως πλέον δεν αποφασίζει αυτή για την πορεία του τόπου αλλά το μνημόνιο το οποίο υπέγραψε στις 11 Μαϊου 2010 (ή κατά άλλους στις 8 Μαϊου). Το τελευταίο διάστημα τα αρμόδια υπουργεία που χειρίζονται τα θέματα οικονομίας, ασφάλισης, συνταξιοδότησης και εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους διαμηνύουν ευθαρσώς πως επί της ουσίας είμαστε ένα κράτος υπό την κατοχή της περίφημης «Τρόικας».
Προφανώς αυτό αποτελεί παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και είναι ανήθικο και αντισυνταγματικό. Οι Έλληνες πολίτες καλούνται να προσβάλουν με κάθε νόμιμο μέσο και να ακυρώσουν τη συμφωνία με το ΔΝΤ και με αυτόν τον τρόπο να θέσουν ένα ισχυρό παράδειγμα για δεκάδες λαούς που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση υποτέλειας.
Τί πρέπει να γίνει;
Η τωρινή κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να πείσει με το ψευτοδίλημμα «ΔΝΤ ή χάος», «μνημόνιο ή χάος» παρουσιάζοντάς το σαν «μονόδρομο». Από την άλλη πλευρά ο «ΑΟΡΑΤΟΣ» καθημερινός άνθρωπος, αγανακτισμένος πλέον, ζητάει την επιστροφή των κλοπιμαίων και την έξοδο του ΔΝΤ από τη χώρα. Και αυτή είναι σήμερα μία βαθιά κοινωνική ανάγκη που είναι προϋπόθεση προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε κοινωνικές εκρήξεις χωρίς όρια.
Για αυτό το λόγο είναι
- Απαραίτητο ΣΗΜΕΡΑ:
- Να καταγγείλουμε το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση ως αντισυνταγματικό και να απομακρυνθεί το ΔΝΤ
- Να δημευτούν οι περιουσίες όσων συμμετείχαν στα σκάνδαλα
- Έλεγχος για το ύψος του χρέους και διερεύνηση πιο μέρους αυτού είναι παράνομο (καταχρηστικοί τόκοι), διεκδίκηση παγώματος του χρέους σε συμμαχία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Διαγραφή μέρους του χρέους για να γίνει ρεαλιστικός ο στόχος αποπληρωμής του
- Δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών
- Επιβολή φόρου υπερκερδών (Tobin Tax) : Τράπεζες και επιχειρήσεις με μεγάλα υπερκέρδη που δεν επανεπενδύονται.
- Σοβαρή φορολόγηση της εκκλησίας
- Απαραίτητα στο ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ:
- Βαρύτητα στην ανάπτυξη: κίνητρα για αυτοαπασχόληση & οικοτεχνία, έμφαση στην ποιοτική και βιώσιμη γεωργία με σεβασμό στην βιοποικιλότητα, στον ποιοτικό τουρισμό, σοβαρή προώθηση των ΑΠΕ και διαχείρισή τους σε τοπικό-οικιακό επίπεδο.
- Εκπαίδευση για την οικονομία
- Απαραίτητο από την πλευρά των πολιτών:
- Να μη στρέφεται η μία κοινωνική ομάδα στην άλλη
- Δίκτυα Εναλλακτικής Οικονομίας (ανταλλαγή προϊόντων, τράπεζες χρόνου κλπ)
- Να στηρίξουν τοπικές επιχειρήσεις
- Άμυνα απέναντι στην υπερκατανάλωση
- Απαραίτητο να μη γίνουν περικοπές από:
- Υγεία
- Παιδεία
- Μισθούς
- Συντάξεις
Μορφές δράσης: ενεργή μηβία, η μόνη λύση.
Σε περιόδους κρίσης οι αληθινές απαντήσεις και οι πραγματικές επαναστάσεις αρχίζουν να παίρνουν μορφή. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η ελληνική κοινωνία δείχνει να κατανοεί την ιστορική κρισιμότητα διεθνών προεκτάσεων που συμβαίνει στο εσωτερικό της. Δείχνει ώριμη να απορρίψει κάθε μορφή βίας και τίθεται απέναντί της από όπου και αν προέρχεται. Καταδικάζει εξίσου την ωμή βία της αστυνομίας και τη βία της κουκούλας και της μολότοφ.
Από την άλλη, χρειαζόμαστε να ωριμάσουμε τις πρακτικές της ενεργής μηβίας μέσω της πολιτικής ανυπακοής, κατανοώντας σταδιακά πως το μέγεθος της δύναμής μας είναι τεράστιο αν συντονιστεί και προσανατολιστεί σε κλιμακούμενες δράσεις που να εμπλέκουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.
Είναι σχεδόν σίγουρο πως και άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί θα ακολουθήσουν τη δική μας μοίρα. Έχουμε την ευκαιρία να αποδείξουμε πως η βία πέρα από ανήθικη είναι αναποτελεσματική. Έχουμε την ευκαιρία να κατευθυνθούμε προς έναν ουσιαστικά δικαιότερο κόσμο. Γιατί η δική μας ανοχή, που επέτρεψε αυτή τη κατάσταση, δείχνει πλέον να έχει εξαντληθεί.
Είμασταν ΑΟΡΑΤΟΙ, αλλά μας ξύπνησαν!!!
