Η θλιβερή δολοφονία του 16χρονου παιδιού προκάλεσε ένα τεράστιο σοκ σε όλη την Ελλάδα και έφερε για μια άλλη φορά στο προσκήνιο το θέμα του ρόλου της ελληνικής αστυνομίας και των απαράδεκτων μεθόδων της που απλώς επιβεβαιώθηκαν με τον πιο επώδυνο τρόπο στο συγκεκριμένο συμβάν. Είναι πλέον καιρός να πάψουμε να μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα ως έχει. Η Ελληνική Αστυνομία ενσαρκώνει ένα από τα πιο βίαια πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας καταπιέζοντας διαρκώς ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και προκαλώντας την υποτροπή βίαιων περιστατικών.

Όμως η βία δεν σταματάει με βία. Αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει να σταματήσει και δεν υπάρχει «δικαιολογημένη» χρήση βίας. Η κοινωνία δεν μπορεί να επιτύχει καμία πραγματική πρόοδο όταν αυτή στηρίζεται στη βία. Τα βίαια επεισόδια εκτρέπουν την κοινωνία από την κατεύθυνση της συνοχής που είναι και η μόνη διέξοδος. Κανένα καμένο αυτοκίνητο ή βιτρίνα δεν φέρνουν πίσω τη ζωή του ανήλικου. Το μόνο που καταφέρνουν οι πράξεις αυτές είναι να βαθαίνουν ακόμα περισσότερο το ρήγμα μέσα στη κοινωνία.

Απέναντι από το πολεμικό μουσείο, 13/12/2008

Ζητούμε από την ελληνική κυβέρνηση να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της ελληνικής αστυνομίας εφαρμόζοντας ένα ειλικρινές πρόγραμμα εξυγίανσης των στελεχών της.
Προτείνουμε στους αγανακτισμένους πολίτες να μετατρέψουν την οργή τους σε κατανόηση και να απαντήσουν στην καταστροφή με δημιουργία μέσα από μη βίαιες μορφές κοινωνικής ανυπακοής. Χρειαζόμαστε όραμα στο στοχασμό και έμπνευση στη δράση. Χρειαζόμαστε πρωτοβουλίες που να δυναμώνουν την πίστη διεκδικώντας έναν κόσμο χωρίς βία.

Χρειάστηκαν μόλις λίγες ομπρέλες για να δωθεί ένα μήνυμα εξόδου από την ανεξέλεγκτη βία των ημερών.

Παράλληλα, ήταν η πρώτη παρουσίαση της Παγκόσμιας Πορείας για την Ειρήνη και τη Μηβία και μοιράστηκαν φυλλάδια